Wyobraź sobie, że wchodzisz do przestrzeni, w której czas wydaje się zwalniać. Szczegóły są znajome — krzesło, postać pogrążona w myślach, stół nakryty, ale nietknięty — ale wszystko jest nieruchome, jakby świat wziął cichy oddech i go wstrzymał. To właśnie uczucie wywołują rzeźby Hansa Op de Beecka. Dzięki swojemu charakterystycznemu monochromatycznemu stylowi przekształca codzienne chwile w coś teatralnego.
Op de Beeck postrzega ludzi jako istoty, które inscenizują świat wokół siebie w tragikomiczny sposób. Poprzez swoje rzeźby robi to samo — buduje sceny, które odzwierciedlają mieszankę piękna, melancholii i cichego absurdu w życiu. Jego postacie i obiekty nie poruszają się, a mimo to sprawiają wrażenie, jakby kryły w sobie nieopowiedziane historie, czekające, aż widz wejdzie i je dokończy.
Instagram: @hans_op_de_beeck
To konto na Instagramie z ponad 500 tys. obserwujących o nazwie „Texts From Your Existentialist”…
Okładki najsłynniejszych albumów muzycznych to ikony same w sobie — potrafią definiować artystę, brzmienie i…
Iluzoryjne ciało jako świątynia Jeśli ciało jest czyjąś świątynią, to ciało Luca Luce można nazwać…
Kraje prowadzą wojny, mapy się przestawiają, przywódcy upadają. Najgłębsze blizny jednak nie zostają na ziemi…
Wielu ludzi boi się śmierci, ale jest przynajmniej jedna mała pociecha — to nie my…
Wprowadzenie Zwierzęta to niewyczerpane źródło inspiracji dla wielu twórców, a Kelsey, autorka prac podpisywanych jako…
