Pierwsze randki powinny być ekscytujące — może właśnie wtedy spotkasz kogoś wyjątkowego. Większość z nas stara się wypaść jak najlepiej, licząc na drugie spotkanie. Czasem jednak wszystko idzie nie tak i zamiast romantycznej historii zostaje nam anegdota, którą będziemy opowiadać znajomym (albo wrzucać do internetu) przez lata.
Jeżeli kiedykolwiek miałeś randkę tak katastrofalną, że przez moment rozważałeś życie w klasztorze, nie jesteś sam. Ludzie dzielą się tu historiami o rzeczach, które powiedziano lub zrobiono podczas wieczoru, który miał być przyjemny — wszystko zaczęło się od pytania: „Najgorsze, co kiedykolwiek zrobiłeś na pierwszej randce?”
Od osoby, która śmiała się tak mocno, że skończyło się to niekontrolowanymi problemami brzusznymi, po kogoś, kto wylał wrzące kawę na kolana partnera — zebraliśmy 35 historii, które udowadniają, że randkowanie potrafi wystawić nerwy na ciężką próbę.
: Byłem na randce w ciemno z koleżanką koleżanki. Pierwsze zdanie z jej ust: „no tak, Sarah nie żartowała, że nie jesteś wysoki” (spoiler: jestem niski). Po 5 minutach stwierdziła, że to się nie ma szans powieść i zamówiła martini oraz przystawkę za 30 dolarów tylko dla siebie. Wstała, ja poszedłem do toalety, zapłaciłem za jedno piwo i wyszedłem. Czułem się świetnie.
Nie musisz się martwić co mówić — badania pokazują, że ludzie dokonują oceny w pierwszych 4–7 sekundach spotkania. Innymi słowy, już w ułamku sekundy ktoś wyrobi sobie opinię o twoim wieku, edukacji, zawodzie czy wiarygodności.
Princeton wykazał, że decyzja o atrakcyjności i zaufaniu może zapaść w jednej dziesiątej sekundy. Mrugniesz i po sprawie.
Miałam 16 lat, poszłam na randkę: kino i kolacja. Ktoś mnie namówił na grzyby halucynogenne — pierwszy raz w życiu. Podczas filmu Jennifer Love Hewitt krzyknęła po koszmarze, a ja wrzasnęłam i wybiegłam z sali. Resztę wieczoru spędziłam na zewnątrz w pozycji embrionalnej, dzwoniąc do taty z budki, mówiąc, że mam „trip”. Potem czarna dziura; nie polecam.
Rok po rozwodzie umawiałem się z Heidi. Poszliśmy na lokalną charytatywną imprezę — i w drzwiach natknąłem się na faceta, z którym moja była miała romans, poznanego na pogrzebie mojej mamy. Zrobiłem awanturę i próbowałem go postraszyć. Później musiałem wszystko tłumaczyć mojej randce. Ona stwierdziła, że powinienem mu w twarz przyłożyć. Nie byłem dumny, ale wieczór zapamiętam na długo.
Specjaliści podkreślają trzy elementy wpływające na pierwsze wrażenie: postura, strój i wyraz twarzy. Zwracaj uwagę, jak stoisz, jak chodzisz i co robią twoje ręce — skulone ramiona, głowa spuszczona czy skrzyżowane ręce mogą sugerować brak pewności siebie.
Poznałem aktualną dziewczynę na Tinderze. Po 2–3 tygodniach zgodziliśmy się pojechać na przejażdżkę motocyklem. Pod koniec spotkania zorientowałem się, że zostawiłem światła włączone — akumulator siadł. Przez kolejne 20 minut próbowałem odpalić motocykl, tłumacząc nerwowo „urokliwą” sytuację. I jakoś ona została ze mną mimo tego — nadal nie wiem, jak to się stało.
Nie moje zachowanie, tylko zachowanie mojej randki. Po kolacji wróciliśmy do mnie. Ona zaczęła mówić o wierze, a kiedy powiedziałem, że jestem Żydem i to nie odgrywa dużej roli w moim życiu, bez słowa pobrała Biblię na mój telefon. Niezbyt taktownie.
W liceum byłem na randce: kino i kolacja. Wszystko ok, aż do momentu, gdy dziewczyna potknęła się o krawężnik — podniosłem ją, a uderzyłem się głową w jej twarz. Złamałem jej nos. Panikowałem próbując to naprawić i pewnie tylko zrobiłem krwawienie gorszym. Jej tata, były marine, nie był zadowolony, kiedy ją odprowadzałem do domu. Mimo wszystko spotykaliśmy się jeszcze rok i pozostaliśmy przyjaciółmi — jakoś się ułożyło.
Ubranie mówi o tobie wiele. Dopasuj strój do okazji: na plażę nie zakładaj garnituru. Upewnij się, że włosy są ułożone, nie masz łupieżu, makijaż jest świeży, a buty zawiązane — drobne detale wpływają na to, czy wyglądasz schludnie i pewnie siebie.
Skrócona wersja: tak mocno się śmiałem, że zakrztusiłem się, puściłem bąka i trochę „nieszczęścia” się przytrafiło. To był koniec tej relacji.
W latach 90. pracowałam w sklepie z meblami i byłam nagminnie podrywana. Raz klientka namówiła mnie, żebym spotkała się z jej synem — opis w domu mamie zupełnie nie zgadzał się z rzeczywistością. Po rozmowie dosłownie walczyłam z nudą jak z mokrym kartonem i po kilku godzinach grzecznie znalazłam pretekst do wyjścia. Lekcja: mamy zawsze uważają swoje dzieci za ideał.
Zjadałam sałatkę tak nerwowo i niezdarnie, że wyglądałam jak kosmita próbujący dopasować się do ludzkiego zachowania. Nie polecam takiego pokazu umiejętności przy jedzeniu.
Ekspertka od wizerunku radzi znaleźć swój „sygnaturowy” kolor: taki, który podkreśla oczy czy usta. Jeśli koszulka pasuje do koloru oczu, to spojrzenie partnera może dłużej się na tobie utrzymać — drobny trik, ale działa.
Poszliśmy na podwójną randkę: byłem z dziewczyną, ona z przyjaciółką Sarah, a ja z kolegą Darrenem. Sarah była w Darrenie, a on zupełnie nie w niej. Na koniec spotkania Darren pogłaskał ją po głowie i powiedział „No dobra, dobranoc”. Ouch.
Na studenckiej randce wszystko szło dobrze — aż zaczęliśmy się całować, ona zdjęła mi spodnie, a ja włączyłem telewizor. To był moment, kiedy ona po prostu odeszła.
Na randce opowiedziałem ZA DUŻO o moim byłym, którego wciąż nie miałem za sobą. To był błąd — tydzień później żałowałem.
Jeśli nie masz pewności, co włożyć, poszukaj koloru, który naturalnie pasuje do twoich cech — włosów, oczu czy koloru ust. To pomaga przykuć spojrzenie i wydłużyć chwilę, w której ktoś się w ciebie wpatruje.
Po randce przez 20 minut narzekałam na WhatsAppie, jak źle poszło — myślałam, że piszę do przyjaciółki o tym samym imieniu. Napisałam do osoby, z którą właśnie byłam na randce. Czułam się okropnie przez tygodnie.
Poszliśmy obejrzeć „No Country for Old Men”. Podczas filmu nie było żadnych ruchów — wciąż myślałem o odcinku Seinfelda o całowaniu podczas „Lista Schindlera”. Potem oglądaliśmy koszmarną komedię romantyczną, która uratowała wieczór.
Byłem na randce z dziewczyną, która wyglądała na starszą niż była — okazało się, że miała 16 lat, ja byłem wtedy 20. Zakończyło się dziwnym pocałunkiem w ramię i niezręcznym pożegnaniem. Uciekłem w spiralę zażenowania.
Uśmiechaj się i utrzymuj kontakt wzrokowy. Uśmiech wywołuje pozytywną reakcję, a rozproszone spojrzenie i marszczenie brwi od razu obniżają twoją wiarygodność. A zbyt poważna „pokera” twarz? Brzmisz wtedy jak zimny i arogancki ktoś, zanim otworzysz usta.
Byłem pijany na randce, pojawiła się piękna dziewczyna i porzuciłem swoją towarzyszkę, bo zauroczyła mnie inna osoba. Później w upojeniu zaproponowałem seksualne „rozwiązanie” typu four‑some — wszyscy się oburzyli i odeszli. Nie spotkałem się z nimi już nigdy więcej. Lekcja: po alkoholu robimy głupie rzeczy.
Zaprosiłem na randkę dziewczynę, zapomniałem portfela, więc to ona zapłaciła. Potem byłem tzw. „accidental wingman”: poszedłem na imprezę, upiłem się i przyczyniłem się do tego, że mój kumpel zdobył dziewczynę. Przypadkowo pomogłem komuś w relacji zyskać szansę.
Ona wylała wrzącą kawę na moje kolana. Mimo tego randka zakończyła się pięknie — byliśmy razem przez cztery lata.
Zabrałem dziewczynę do restauracji, potem okazało się, że jest weganką — ja i tak zamówiłem bekonowego cheeseburgera. Nie najlepszy pomysł.
W dziewiątej klasie umówiliśmy się na randkę, poszliśmy do McDonald’s. Zapłaciłam za wszystko, a on przy pocałunku zaczął panikować i hiperwentylować. Zakończyło się rozstaniem następnego dnia — za dużo tremy.
Byłam przekonana, że jestem zakochana, więc powiedziałam to prosto z mostu. Wystraszyłam go tak szybko, że nasza randka skończyła się zanim popcorn na filmie zdążył ostygnąć.
Na randce w tajskiej restauracji ktoś wyzwał mnie do zjedzenia ostrej papryczki. Początkowo było okej, potem zaczęłam mieć problemy żołądkowe — skończyło się katastrofą i incydentem w toalecie w centrum handlowym. Nieprzyjemne, ale przynajmniej facet nie był na mnie zły.
Przejechałem kota mojej randki. RIP Snickers. Nigdy nie chce się znaleźć w takiej sytuacji.
Umawiałam się z facetem, któremu często podwoziłam go na zajęcia. Pod koniec semestru zaprosił mnie do restauracji, twierdząc, że stać go na „chicken and waffles”, ale okazało się, że jest spłukany. Poprosił kelnera o pomoc — i ten podstępnie zamówił dla nas obfity posiłek za bardzo niską cenę. Byłam jednocześnie zaskoczona i zażenowana jego wymijającym sposobem załatwienia sprawy.
Randka szła dobrze, odprowadzałem ją do domu. Gdy powiedziała „Nie musisz mnie odprowadzać”, odpowiedziałem „Ok, miłego wieczoru” i już żałowałem. Mimo to później spotykaliśmy się przez kilka miesięcy — życie potrafi zaskoczyć.
Mówił, że chce czegoś poważniejszego, ale skończyło się na jednonocnym spotkaniu. Czuję się wykorzystana i głupio zaufałam za szybko.
Na pierwszej randce mój chłopak tak bardzo się przeziębił, że podczas naszego spotkania oblizał nos i wyrzucił wielką gluta na dywan. Niezręczne, ale przynajmniej był oddany i nie odwołał spotkania.
Przed randką użyłam maści na opryszczkę. Byłam zdenerwowana, zaczęłam obgryzać wargę i maść dostała się na język — zrobiło mi się odrętwienie i mówiłam niewyraźnie. Dialog brzmiący jak po alkoholu nie zrobił dobrego wrażenia.
Próbowałem zapłacić za randkę i zostałem zniesmaczony — nie da się wygrać w takiej sytuacji: albo płacisz i denerwujesz, albo nie płacisz i wyjdziesz na skąpca.
Znajoma miała randkę, podczas której puściła długo trzymanego smrodliwego bąka, który się utrzymał. Facet wrócił z toalety i spytał „Czy czujesz ten zapach? Jakby ktoś zrobił kupę w spodniach”. Całe zdarzenie było mega zawstydzające. Wniosek: unikaj palących sytuacji, albo chociaż wychodź delikatnie.
Miałem 15 lat na obozie i umówiłem się z dziewczyną z innej szkoły. Byłem strasznie nerwowy, milczałem, zaproponowałem spacer na zewnątrz w pełnym słońcu i palenie papierosa — kompletne antywzory randkowe. Rozstaliśmy się po obozie. Jeśli to czytasz, Pamela: przepraszam za młodzieńcze faux‑pas.
Poznałem dziewczynę online. Spędziliśmy weekend razem, ona stwierdziła, że nie czuje „iskry”, a ja przez cały weekend błagałem ją o pocałunek. Po sześciu miesiącach znów się zobaczyliśmy — i nagle wszystko było w porządku. Czasami trzeba dystansu.
Dziewczyna napisała, że ma cały dzień wolny, a ja odparłem, że muszę dokończyć pracę. Krótko i bez entuzjazmu — i to wszystko, co mówi o priorytetach.
Klasyczny numer: ktoś puszcza bąka w dłonie, a potem rzuca to w kierunku drugiej osoby. Zdecydowanie zachowanie z listy „jak nie robić”.
Byłem na randce w kinie. Podczas napisów początkowych zaczęliśmy się namiętnie całować — problem w tym, że ona robiła to bardzo nieporęcznie, wpychając język głęboko do ust. Gdy film zaczynał się, stwierdziłem, że idę do toalety, zabrałem bilety i po prostu wyszedłem — zwrócili mi pieniądze, a ona została sama, myśląc pewnie, że poszedłem coś załatwić.
Wandalizm zwykle nie jest czymś, co należy chwalić — potrafi być destrukcyjny, uciążliwy i nieuprzejmy.…
Artysta, który bawi się znanymi postaciami Rysownik Joe Lennon ma talent do wrzucania najbardziej rozpoznawalnych…
Praca zdalna to codzienność dla wielu z nas — ale patrząc na profil Instagramowy @dogsworkingfromhome,…
Wydaje nam się, że znamy życie gwiazd: ich zwyczaje, nawyki, a nawet prywatne momenty. Ale…
Co można znaleźć na Facebook Marketplace Dzisiaj na Facebook Marketplace trafisz na dosłownie wszystko. Szukasz…
Problem z dręczycielami polega na tym, że myślą, iż mogą robić, co chcą — i…
