5 słów, które królowa zapisała w pamiętniku na dwa dni przed śmiercią, zostały ujawnione

Nowa książka ujawnia ostatni wpis pamiętnika Elżbiety II — idealnie oddaje jej charakter

Przez 70 lat, każdej nocy, bez wyjątku, królowa Elżbieta II siadała przy biurku, sięgała po pióro wieczne i zapisywała coś w swoim pamiętniku. Nie miało znaczenia, jak późna była pora ani jak wyczerpujący był dzień. Pamiętnik był, jak opisał to jeden z byłych członków królewskiego domu, nieodłącznym obowiązkiem.

Zapis wydarzeń, a nie emocji — bo to w niemal każdym calu odzwierciedlało, kim była. Biograf królewski Robert Hardman ujawnił teraz, co zapisała w pamiętniku na dwa dni przed śmiercią w Balmoral we wrześniu 2022 roku. Było to pięć słów. I były to słowa całkowicie, perfekcyjnie zgodne z jej sposobem bycia.

Przez 70 lat królowa codziennie siadała do biurka, żeby pisać w pamiętniku

Biograf królewski ujawnił wreszcie jej ostatni wpis, sporządzony zaledwie dwa dni przed śmiercią

6 września 2022 roku królowa Elżbieta usiadła w Balmoral — szkockiej rezydencji, którą darzyła wyjątkowym uczuciem — i zapisała to, co okazało się jej ostatnim wpisem w pamiętniku. Tego samego dnia przyjęła nowo wybraną premier Liz Truss, powołując ją do urzędu — była to jej ostatnia publiczna czynność po całym życiu poświęconym służbie.

Jej prywatny sekretarz, Sir Edward Young, przyszedł, aby pomóc zorganizować zaprzysiężenie ministrów Truss. Tego wieczoru, jak to robiła przez siedem dekad, wpisała to do pamiętnika. „Edward przyszedł do mnie.” Pięć słów. Faktograficzne, precyzyjne i całkowicie pozbawione dramaturgii — dokładnie tak, jak pisała zawsze.

Wpis był precyzyjny i rzeczowy, tak jak pamiętają ją ludzie

„Jej ostatni wpis był tak faktograficzny i praktyczny, jak zawsze” — napisał Hardman w zaktualizowanym wydaniu swojej książki „Charles III: New King. New Court. The Inside Story.” Zmarła dwa dni później, 8 września 2022 roku, w wieku 96 lat. Lekarze początkowo powiedzieli jej, że nie przeżyje do Bożego Narodzenia 2021 roku, a mimo to pokonała te przewidywania.

Pamiętniki królowej nigdy nie miały być oknem do jej życia wewnętrznego. Sama to jasno określiła: „Nie mam czasu na zapisywanie rozmów, tylko wydarzeń” — powiedziała kiedyś kronikarzowi towarzyskiemu Kennethowi Rose’owi, zdanie, które mówi niemal wszystko, co trzeba wiedzieć o pamiętniku i kobiecie, która go prowadziła.

Wciąż używała klasycznego pióra wiecznego i pisała w skórzanej księdze

Każdy wpis powstawał piórem wiecznym i czarnym atramentem. Każdy pamiętnik był oprawiony w skórę, oznaczony jej królewskim szyfrem i numerowany cyframi rzymskimi. Były to pamiętniki monarchini, a nie intymne zapiski prywatne — staranne, uporządkowane i przeznaczone raczej jako archiwum dla historyków niż jako spowiedź dla potomności.

Pisanie pamiętnika było zawsze ostatnim aktem dnia, każdego dnia, niezależnie od wszystkiego. Były członek królewskiego personelu powiedział The Sun w 2019 roku, że pisała przy biurku, nigdy w łóżku, i że była to rutyna, której nigdy nie zerwała, bez względu na zmęczenie.

Jej następca, król Karol, kontynuuje tradycję, ale jego zapiski są bardziej osobiste

Król Karol również prowadzi dziennik, chociaż jego podejście jest znacznie mniej formalne niż u jego matki. Tam, gdzie pamiętniki królowej były zorganizowane, ponumerowane i pisane z precyzją, Karol wybrał zupełnie inne rozwiązanie. „Nie pisze już wielkich narracyjnych pamiętników, jak kiedyś” — powiedział wysoki dworzanin Hardmanowi.

Zamiast tego „notuje swoje wspomnienia i refleksje” na koniec każdego dnia — luźniejsze, bardziej osobiste praktyki, które odzwierciedlają wyraźnie inną relację ze słowem pisanym. Dyscyplina pozostała ta sama, lecz każdy monarcha nadaje jej własny charakter.

Jest w tym coś niezwykłego: na dwa dni przed śmiercią, mając 96 lat, po całym życiu publicznej służby trwającej siedem dekad i piętnastu premierach, królowa Elżbieta usiadła i zapisała pięć słów dotyczących spotkania z prywatnym sekretarzem.

Nie refleksji nad życiem ani rozległego pożegnania. Tylko suchy zapis faktów dnia, odnotowany tak, jak zawsze, bo taka była zasada i ona nie miała zamiaru jej przerywać. To, w swym stonowanym charakterze, jedna z najbardziej wymownych cech jej osoby. Pamiętnik nie zmienił się na końcu — po prostu zachowała spokój i robiła swoje dalej.

Reklama