
Łatwo zrozumieć, dlaczego wydry morskie mają tak oddanych wielbicieli. Okrągłe pyszczki, gęste futro, małe uszka i zaskakująco ekspresyjne łapki nadają im niemal kreskówkowy wygląd. Wyglądają przytulnie nawet na środku oceanu, co tylko sprawia, że ich codzienne zachowania są jeszcze przyjemniejsze do obserwowania.
Jeśli kiedykolwiek widziałeś wydrę unoszącą się na plecach z łapkami spoczywającymi na klatce piersiowej, mogłeś założyć, że robi to po prostu, by wyglądać jak najwygodniej. I, szczerze mówiąc, rzeczywiście przypomina kogoś, kto właśnie włożył się do łóżka. Jednak za uroczą pozą kryje się bardzo praktyczny powód.
Wydry morskie często trzymają przednie łapy poza wodą i przyciągnięte blisko klatki piersiowej lub brzucha podczas odpoczynku, ponieważ pomaga to oszczędzać ciepło ciała. Ich łapy oraz duże tylne stopy mają rzadsze futro niż reszta ciała, przez co te miejsca łatwiej tracą ciepło. Ma to duże znaczenie, gdy domem jest chłodny Północny Pacyfik — w przeciwieństwie do fok, wielorybów i wielu innych ssaków morskich, wydry nie polegają na grubej warstwie tłuszczu (blubber) jako izolacji. Zamiast tego mają wyjątkowo gęsty płaszcz futra z setkami tysięcy włosów na cal kwadratowy. Futro zatrzymuje warstwę powietrza blisko skóry, tworząc barierę izolującą od zimnej wody.
Kiedy wydra unosi się na plecach z łapkami złożonymi na brzuchu, niekoniecznie ćwiczy dobre maniery drzemkowe. Trzymanie tych mniej chronionych kończyn poza wodą zmniejsza utratę ciepła podczas odpoczynku. Mogą też podciągać lub składać tylne stopy na ciele z tego samego powodu. Innymi słowy, jedna z najfotogeniczniejszych póz wydry to w istocie zwierzęcy odpowiednik momentu, gdy uświadamiasz sobie, że masz zmarznięte dłonie i natychmiast wkładasz je do kieszeni.
Utrzymanie futra w odpowiednim stanie to też poważna sprawa. Wydry poświęcają dużo czasu na pielęgnację: czesanie, pocieranie, tarzanie się i „wtłaczanie” powietrza w futro. Jeśli futro zabrudzi się lub zmechaci i nie utrzymuje wystarczającej warstwy powietrza, jego zdolność izolacyjna spada dramatycznie. Ta ochrona cieplna wiąże się też z dużym zapotrzebowaniem energetycznym. Wydry mają bardzo wysoki metabolizm i mogą zjadać około jednej piątej do jednej czwartej swojej masy ciała dziennie, żywiąc się takimi zwierzętami jak jeżowce, kraby, małże, mule i inne bezkręgowce morskie.
Ich nawyki odpoczynkowe wygenerowały też kilka zachowań, którym ludzie trudno się oprzeć. Pewnie słyszałeś, że wydry trzymają się za łapki podczas snu, żeby nie odpłynąć — zdarza się to, ale internet sprawił, że wydaje się to znacznie powszechniejsze niż w rzeczywistości. Wydry czasem odpoczywają razem w grupach zwanych tratwami i niektóre osobniki były obserwowane, jak trzymają się za łapki. Jednak duże grupy zazwyczaj utrzymują się razem dzięki bliskiemu kontaktowi ciał, świadomości sąsiednich osobników i drobnym ruchom, a nie poprzez tworzenie jednego wielkiego łańcucha trzymających się rąk. Wiedza, że trzymanie się za łapki zdarza się tylko okazjonalnie, nie umniejsza i tak uroczej sceny.
Majš też inne rozwiązanie na problem przebudzenia się setki metrów od miejsca, gdzie zasnęły — kelp. Wydry odpoczywające w lasach kelpowych czasami owijają się unoszącymi się liśćmi, skutecznie przytaczając się do miejsca, by fale i prądy mniej prawdopodobnie je uniosły. Mimo że wygląda to jak przykrycie liściastym kocykiem, kelp nie służy głównie do ogrzewania. Raczej jest to nie tyle kołdra, co bardzo ekologiczne „zabezpieczenie parkingowe”.
Nawet ich zwyczaje żywieniowe wzmacniają ten efekt. Wydry często unoszą się na plecach podczas jedzenia, używając wyjątkowo zręcznych przednich łap do manipulowania zdobyczą. Niektóre osobniki używają kamieni do rozbijania twardoskorupowych pokarmów, a pod przednimi łapami mają luźne fałdy skóry, w których tymczasowo mogą trzymać jedzenie lub przydatny kamień na później.
Od ogrzewania łap na brzuchu, przez dbanie o jedno z najbardziej wymagających futer w naturze, przywiązywanie się do kelpu przed drzemką, okazjonalne chwytanie sąsiada po łapce, po jedzenie na brzuchu — wydry morskie zamieniły zestaw praktycznych zachowań przetrwania w widoczne, zrelaksowane życie. Dla wydry jednak cała ta słodycz to po prostu część codziennej pracy polegającej na utrzymaniu ciepła, zdobywaniu pokarmu i pozostaniu dokładnie tam, gdzie zasnęła.
Zwierzaki mają niezwykły talent do stawania się najzabawniejszymi istotami bez najmniejszego wysiłku. Nie muszą robić…
Ruby Silvious od lat udowadnia, że nawet najbardziej zwyczajne materiały mogą stać się czymś wartym…
Sztuczna inteligencja rozwija się tak szybko, że ludzkość ledwie nadąża. Dlatego tak wielu naukowców i…
Wyspa Cozumel to coś więcej niż tylko piękne miejsce na wakacje. Położona u wschodniego wybrzeża…
Rodzinne portrety mają zwykle uchwycić ważny moment i dać coś, do czego można wracać przez…
Najciekawszą rzeczą w obrazach Alai Ganuza może być to, jak niewiele potrzeba im do stworzenia…