Historyczka sztuki w sieci: zabawne wskazówki, jak zostać „ekspertem od sztuki”

Świat sztuki bywa trudny do ogarnięcia. Przyznaję — jako miłośniczka sztuki często gubię się, próbując określić, z jakiego okresu pochodzi konkretne dzieło. Na szczęście w internecie nie brakuje sympatycznych osób, które z humorem i wiedzą pomogą nam poczuć się jak znawcy przy kolacji czy w galerii.

Jedną z takich osób jest australijska historyczka sztuki i twórczyni wideo Mary McGillivray. Na swoim koncie publikuje krótkie, dowcipne i pouczające filmy, w których tłumaczy, z jakiego ruchu artystycznego pochodzi dane dzieło i kto je namalował. Dzięki temu możemy zabłysnąć znajomością tematu przed znajomymi — i przy okazji czegoś się nauczyć.

Mary opowiedziała, jak z pasji do historii sztuki przeszła do tworzenia edukacyjnych filmów. Wszystko zaczęło się podczas pierwszej australijskiej kwarantanny w 2020 roku, gdy wpadła na pomysł wykorzystania dyplomu z historii sztuki i umiejętności montażowych do tworzenia filmów na TikToku. Nie spodziewała się, że żarty o intymnych freskach tak przypadną ludziom do gustu — a jednak po dziesięciu miesiącach jej konto rozrosło się znacząco.

Ta australijska historyczka sztuki edukuje miliony

Źródło ilustracji: theiconoclass

„Jeśli wygląda jak chaos po awarii prądu, gdy wszyscy potykają się pod jedynym światłem awaryjnym — to Caravaggio”

„The Taking of Christ” — Caravaggio

„Jeśli to portret Rembrandta, to jest Rembrandt”

„Self Portrait” — Rembrandt

Po ukończeniu studiów na University of Melbourne Mary zaczęła tworzyć zabawne i angażujące materiały o historii kultury wizualnej na TikToku i YouTube. Dla niej to sposób, by dotrzeć i edukować młodsze pokolenia. Według niej wiele osób unika zanurzenia się w historii sztuki, bo wydaje im się ona zbyt poważna i ciężka — a to wcale nieprawda. Mary porównuje historię sztuki do starych memów: gdy zaczniemy dostrzegać w dziełach humor i ludzkie historie, temat staje się dużo mniej onieśmielający.

„Jeśli wygląda, jakby trzeba odświeżyć receptę na okulary — to impresjonizm”

„The Walk” — Claude Monet

„Jeśli przynajmniej jedna postać patrzy w stronę widza, jakby była na planie sitcomu — to Diego Velázquez”

„Las Meninas” — Diego Velázquez

Mary zdradziła, że zamiłowanie do historii sztuki wyniosła z domu — wychowała się z nauczycielem historii sztuki i kuratorem muzeum, więc można powiedzieć, że to miała „we krwi”. Od czasu, gdy w szkole oglądała „Ways of Seeing” Johna Bergera, wiedziała, że chce docierać do ludzi w podobny sposób — demistyfikując elitarny wizerunek historii sztuki.

Kiedy traci motywację, odtwarza sobie film „Kod da Vinci” — mówi, że to napędza ją do dalszej pracy w sposób dosadny, ale skuteczny.

„Jeśli jest blondynka o tym samym typie twarzy — to Botticelli”

„Figure of Flora”, „Portrait of Venus” i „Portrait of Simonetta Vespucci” — Sandro Botticelli

„Jeśli wygląda jak amatorskie przedstawienie teatralne — to neoklasycyzm”

„Oath of the Horatii” — Jacques-Louis David

Do rozmowy z Mary dołączyła także Shelby Bercume, była dyrektorka galerii z Florydy. Shelby zwraca uwagę, że historia sztuki nie jest przedmiotem powszechnie nauczanym w szkołach, dlatego dla wielu osób bywa onieśmielająca i trudna. Zauważa jednak, że podobne uczucie pojawia się przy każdym temacie, który jest dla nas nowy — ludzie czują się zniechęceni, bo boją się braku „właściwej” odpowiedzi.

„Jeśli wygląda jak nastoletni męski egocentryzm — to romantyzm niemiecki”

„Wanderer Above The Sea Of Fog” — Caspar David Friedrich

„Jeśli wygląda jak scena z kreskówki Madaline — to Jean Dufy”

„Paris, La Seine” — Jean Dufy

Była dyrektorka galerii uważa, że edukacyjne filmy o historii sztuki na TikToku to świetny pomysł — sprawiają, że trudne tematy stają się przystępne, mniej wyniosłe i mniej straszne. Sztuka jest do przeżywania i nie powinna być zarezerwowana dla wąskiej grupy. Według Shelby piękno polega na tym, że przy sztuce nie ma jednej „poprawnej” odpowiedzi — to kwestia estetyki i uczuć. Jeśli coś ci się podoba, mów o tym, nawet jeśli nie potrafisz znaleźć idealnych słów — rozmowa o sztuce to opowiadanie, jak ona na ciebie wpływa.

Pamiętajmy też, że nie wszystko musi się podobać — niektóre dzieła istnieją, by szokować. Nie bój się wyrazić własnego zdania: rozmowa o sztuce to po prostu wymiana opinii.

„Jeśli są brzydkie dzieci — to średniowiecze”

„Madonna and Child” — Bernardo Daddi

„Jeśli wygląda jak … to O’Keeffe”

„Untitled” — Georgia O’Keeffe

Mary wie, że humor ułatwia zapamiętywanie. Dowcip aktywuje układ nagrody w mózgu, przez co dłużej pamiętamy przekazywane treści. Tworzenie zabawnych skojarzeń między ruchami artystycznymi a stylami artystów to doskonała technika zapamiętywania — kiedy Mary żartuje, że kubizm wygląda jak twoja szuflada na Tupperware, znacznie łatwiej to zapamiętać.

Podobnie w nauce — przekształcenie informacji w coś zabawnego lub nietypowego pomaga je utrwalić. Dziwaczność i wyjątkowość łatwiej zapadają w pamięć.

„Jeśli przypomina satysfakcjonującą grę w Tetris — to Mondrian”

„Composition with Red Blue and Yellow” — Piet Mondrian

„Jeśli przypomina artystyczny odpowiednik uzależnienia od nikotyny — to Egon Schiele”

„Self portrait” — Egon Schiele

„Jeśli są smutne chłopi — to realizm XIX wieku”

„The Gleaners” — Jean-Francois Millet

„Jeśli panuje radosna atmosfera — to holenderski obraz rodzajowy”

„The Way You Hear it is the Way You Sing it” — Jan Steen

„Jeśli nie jesteś pewien, czy to w ogóle sztuka — to dada”

„Fountain” — Marcel Duchamp

„Jeśli wygląda jak niskiej rozdzielczości powiększony plik JPEG — to pointylizm”

Szczegół z „La Parade de Cirque” — Georges Seurat

„Jeśli są ładne drzewa — to Claude Lorrain”

„Pastoral Landscape” — Claude Lorrain

„Jeśli przypomina bardzo stresującą rozgrywkę Tetris — to Georges Braque”

„Bottle and Fishes” — Georges Braque

„Jeśli wygląda jak instagram modnego kolażysty — to konstruktywizm”

Plakat filmowy do „Man With A Movie Camera” — Vladimir i Georgii Stenberg

„Jeśli wygląda jak puchowa kurtka Gorman — to Matisse”

„The Sheaf” — Henri Matisse

Reklama