Firma prowadząca lokal z możliwością wejścia dla klientów ma prawo ustalać własne zasady, o ile nie łamią one prawa federalnego — to ich własność. Na przykład mogą zakazać wstępu osobom podejrzanym o kradzież lub powodowanie kłopotów, ale nie ze względu na rasę czy płeć.
Okazuje się, że bycie permanentnie wyrzuconym z miejsca zdarza się nie tylko w filmach. Gdy użytkownik Reddita PsycheAsHell zapytał: „Ludzie, których na zawsze wyrzucono z jakiegoś miejsca — co się stało?”, internauci podzielili się ciekawymi historiami.
Która z tych historii wydała ci się najbardziej zabawna? Czy ktoś cię kiedyś zbanował? Co zrobiłeś, żeby zasłużyć na taki wyrok? Podziel się w komentarzu!
Moja współlokatorka z uczelni została na stałe zbanowana z Target za ustawienie znaków „mokra podłoga” obok ekspozycji „50 twarzy Greya”.
Na uczelni, w sklepiku z podręcznikami, chciałem odsprzedać książki sklepowi. Po usłyszeniu proponowanej ceny odkupu, facet za mną zaproponował dodatkowe 20$ (brał ten sam kurs następnego semestru, a sklep miał marżę około 100%). Właściciel ostrzegł, że jeśli sprzedam temu gościowi, zostanę zbanowany na zawsze. Powiedziałem, że pieniądze kręcą światem i wziąłem dodatkowe dwadzieścia.
Jestem zbanowany z kawiarni w miasteczku w północnej Walii; wcześniej tam nie byłem. Wszedłem, a facet za ladą krzyknął: „Ty! Już ci mówiłem! Jesteś zbanowany!” Zdziwiony odpowiedziałem: „Nigdy tu nie byłem”, ale on wskazał drzwi, więc odwróciłem się i wyszedłem. Dawno temu, prawie 30 lat temu.
Mój wujek sprawił, że dostaliśmy dożywotni zakaz w małej jadłodajni w latach 90. Skutek niezamierzony, ale przewidywalny: wygrał ich wyzwanie „zjedz 72‑uncjowego steka w mniej niż godzinę” sześć razy w ciągu dwóch tygodni. Wiem na pewno, że tego nie żałuje.
Pracowałem kiedyś w więzieniu. Próbowałem wielokrotnie uzyskać terapię na PTSD, którego nabawiłem się w pracy, ale HR był niedostępny, a asystentka naczelnika powiedziała mi dosłownie: „funkcjonariusze nie potrzebują terapii, a jeśli jej potrzebują, to nie nadają się na funkcjonariuszy” i odmówiła pomocy. Kiedy dowiedzieli się (jakoś), że sam zacząłem chodzić na terapię, próbowali dać mi „nieokreślone urlop administracyjny”, powołując się na „niewłaściwe zachowanie względem stanowiska”. Pozwałem ich, rzuciłem pracę i zbanowali mnie dożywotnio… z tamtego więzienia.
Próbowałem anulować członkostwo w Planet Fitness (plan za 10$, który rzekomo można anulować w każdej chwili), a oni żądali 150$ opłaty za anulowanie. Zadzwoniłem do banku, żeby zablokować pobrania, bo mieli dane mojego konta. Bank powiedział, że mieli wiele problemów z Planet Fitness związanych z ich dziwnymi praktykami finansowymi. Dwa miesiące później dostałem list, że jestem zbanowany i nigdy nie mogę się u nich zapisać. Planet Fitness to paskudna korporacja.
Zbanowano mnie z John Lewis (dość elegancki sklep w Wielkiej Brytanii) za… oglądanie rzeczy. To było jeszcze przed COVID. Strażnik podszedł i kazał mi wyjść, bo jak to ujął, „po prostu podnosisz rzeczy i odkładasz z powrotem”, jakby to nie była istota przeglądania w sklepie stacjonarnym. Teraz mam zakaz w John Lewis.
Zostałem dożywotnio zbanowany z uczestniczenia w audiencji Late Night with David Letterman, ponieważ anulowałem rezerwację. Podobno trudno było znaleźć widzów w pie***onym Nowym Jorku. Intern (chyba) był bardzo poważny: „Wiedz, jeśli odwołasz, nigdy nie zostaniesz przywrócony. Nigdy!” I jakoś to przebolałem.
Jako dziecko zostałem zbanowany z lokalnego bufetu śniadaniowego za zjedzenie około sześciu naprawdę dużych talerzy i wykoszenie całego bekonu już o 9 rano.
Zostałem zbanowany za opublikowanie logicznego komentarza na r/conservative.
Mój nauczyciel od wycieczek cross‑country został „dożywotnio” zbanowany z Disneylandu jako dziecko, bo on i kumple porwali canoe na Wyspie Toma Sawyera. Gość miał wtedy jakieś 60 lat, gdy nas uczył, i mimo tego bywał w Disneylandzie dziesiątki razy później.
Samo narzuciłem sobie zakaz wyjazdu do Rosji — najwyraźniej nie można tam zostawić samochodu, bo dostaje się bardzo ostro sformułowany list od rządu. Nie mogąc pozwolić sobie na karę ~20 000 funtów i nie mając czasu na więzienie, myślę, że po prostu uniknę powrotu.
Zbanowano mnie z Brookstone za zaśnięcie w fotelu masującym.
Było w mieście wrotkowisko, które na social mediach promowało ofertę „ręcznie robionych pizz” z dzbankiem napoju. Zdjęcie wyraźnie pokazywało pizzę z opakowania Digiorno, więc skomentowałem, że to Digiorno. Mój komentarz usunięto, a gdy wróciłem i napisałem: „usunęliście mój komentarz, że to Digiorno”, straciłem miłe wspomnienia z tamtego miejsca — już nigdy tam nie pójdę.
Upiłem się cudzymi napojami i ogłosiłem przez mikrofon, że czuję Boga w tym Chili’s.
Zostałem zbanowany z r/pokemongo za szerzenie dezinformacji na temat szczepionki COVID. Czegoś takiego nigdy nie robiłem — wziąłem dawkę przypominającą 3 tygodnie temu. Wysłałem wiadomości, prosząc o wyjaśnienie, i nic — nie odpisują ani nie odblokowują.
Zbanowali mnie z r/fortnite za napisanie „fortnite złe, Minecraft dobre”.
Zbanowano mnie z komentowania pod kontem pewnego samozwańczego gwiazdora filmowego na Facebooku. Teraz jest krytykiem filmowym i chwali się jednym fatalnym filmem jako wielkim osiągnięciem. W jednym poście wrzuciłem jego zdjęcie ze zmienioną twarzą na sprzedawcę bananów — w godzinę mnie zablokował.
Zostałem zbanowany z pewnego sklepu spożywczego za kradzież jako dziecko. Po roku lub dwóch zacząłem tam pracować.
Nie ja, ale mój były partner. Wszedł do Best Buy, wziął Fitbit, schował i poszedł do toalety. Nie wiedział, że pracownik jest w łazience i usłyszał, jak otwiera opakowanie. Wyszedł z Fitbitem na nadgarstku i natknął się na pracownika. Został oskarżony i spędził noc w areszcie. Na pewno potem dostał zakaz w sklepie.
Zostałem zwolniony i zbanowany z Lowe’s za niewystarczającą pracowitość. Gdybym miał stracić pracę za coś, to za wspinanie się po półkach, zrobienie sobie małego kącika na spanie… i kradzież sprzętu za setki dolarów. W obronie własnej miałem 11‑godzinne nocne zmiany. Nigdy więcej.
Zbanowali mnie z lokalnego Targeta za jednoczesne naciskanie wielu piszczących zabawek i wywołanie hałasu.
Tescos — za puszczenie olbrzymiego wiatraka [gazu] w kierunku pracownicy, która pochylała się, układając półkę. W obronie własnej ta kobieta wcześniej kazała mi spie***ć, kiedy zapytałem, gdzie jest Pepsi.
Zbanowano mnie z Facebooka, bo nazwałem się „Eric Cartman”. To samo na Instagramie. Na Tandem nie wiem nawet dlaczego — pewnego dnia próbując się zalogować, już byłem zbanowany i nie mogłem się ponownie zarejestrować.
Moja mama dostała dożywotni zakaz w lokalnym sklepie, bo gdy miałem 3–4 lata, bardzo chciałem szczoteczkę do zębów. Gdy mama odmówiła, włożyłem ją do jej torebki, kiedy nie patrzyła. Złapano ją przy wyjściu i zbanowali ją ze sklepu.
Skradłem płyty CD z Best Buy, mając 13 lat. Wracałem tam milion razy mimo bany. Nigdy więcej nic nie ukradłem.
Nie ja, ale koleżanka dostała zakaz w lokalnej bibliotece, bo bawiąc się, przewróciła wszystkie regały z książkami.
Zostałem dożywotnio zbanowany we wszystkich Sainsbury’s za podkradanie kilku rzeczy. Aresztowano mnie. Policjant podczas pobierania odcisków mówił, że taki zakaz nie jest wykonalny, więc tak naprawdę nic się nie stało — po prostu dojrzałem i przestałem kraść.
Zbanowali mnie z Club Penguin za przeklinanie.
Sears — ukradłem parę okularów przeciwsłonecznych 40 lat temu.
Zawsze chciałem zajmować się pisaniem, ale w ramach „metody prób i błędów” skończyłem jako kierownik…
Nie jest tajemnicą, że wiele kobiet często nie czuje się bezpiecznie, a większość sprawców to…
Edukacja to coś, co nigdy się nie kończy, ponieważ nigdy nie dotrzemy do punktu, w…
Wcześniej w tym roku Wendy's, sieć fast foodów uwielbiana przez wielu za kontrowersyjną obecność w…
W ciągu ostatnich kilku lat treści online przeszły gwałtowną przemianę, a głównym „winowajcą” jest sztuczna…
Nie powinieneś wierzyć we wszystko, co usłyszysz, bo nie wszystko musi opierać się na faktach.…
