Mama prawie zaakceptowała, że nigdy nie usłyszy głosu swojej 5-letniej córki, ale wtedy wydarzył się cud!

Kiedy dziecko mówi swoje pierwsze słowo, jest to wydarzenie warte zapamiętania. Ale kiedy robi to dziewczynka z niewerbalnym autyzmem, to jest powód do płaczu z radości na parkingu. I dokładnie to stało się z Brianą Blankenship z Aten w stanie Alabama. Lekarze powiedzieli, że jej córka, Taylor, może nigdy nie mówić. Ale zaledwie kilka dni temu 5-latka zmieniła kurs i udowodniła, że lekarze się mylili.

„Zasadniczo uznałam, że nigdy nie usłyszę jej głosu.” – powiedziała Briana. W tej chwili medycy wciąż testują Taylor, ale zdiagnozowali u niej zaburzenie spektrum autyzmu i przetwarzania sensorycznego. Pierwszym z nich jest zaburzenie neurologiczne i rozwojowe, które wpływa na to, jak dana osoba postępuje i komunikuje się z innymi i uczy.

„Komunikujemy się ograniczonym językiem migowym i gestami.” – powiedziała Briana. „Mamy również iPada, który jest zablokowany, więc jedynym programem, do którego ma dostęp, jest program komunikacyjny LAMP. LAMP jest tym, czego używa, aby ukończyć pracę w szkole i dlatego jest doskonała w pisowni, szczególnie jak na 5-latkę.” Taylor jest również w klasie przedszkolnej, otrzymuje terapię zajęciową, aby pomóc jej w delikatnych zdolnościach motorycznych i terapii sensorycznej. „Jej tata i ja wykupiliśmy jej co tygodniowe zajęcia gimnastyczne, co pomaga w przestrzeganiu zaleceń, a także powstrzymuje ją od chodzenia na palcach, tak jak robi to wiele dzieci z autyzmem.”

Kiedy jednak Briana zabrała córkę na lekcje gimnastyki, stało się niemożliwe! „Byliśmy w drodze – spóźnialiśmy się – więc musiałam zatrzymać się przy najbliższym zajeździe, by kupić coś, co Taylor faktycznie zje. Rzadko jemy fast foody, więc rozpoznała, że ​​mam zamiar kupić jej ulubione jedzenie – frytki i zaczęła się ekscytować i chichotać na tylnym siedzeniu. Wtedy usłyszałam, jak to mówi. Odwróciłam głowę i zapytałam: „Czy właśnie powiedziałaś mama?”, A ona spojrzała na mnie i powiedziała to jeszcze raz.”

„Byłam tak podekscytowana, że zatrzymałam samochód na parkingu w linii, wyjęłam telefon z torebki i zaczęłam nagrywać wideo, które było teraz oglądane na całym świecie. Kiedy przestałam nagrywać, uderzyło mnie to, co się właśnie wydarzyło i zaczęłam płakać.”

„Zaparkowałam samochód po otrzymaniu jedzenia i natychmiast zadzwoniłam do mojego męża, a następnie do mojej matki. Nie miałam czasu zadzwonić do nikogo innego przed rozpoczęciem zajęć, więc szybko opublikowałam film na moim profilu na Facebooku i otagowałam naszą rodzinę.” Natychmiast ludzie zalali skrzynkę Briany. „Otrzymaliśmy tak wiele wiadomości od ludzi, że dajemy im nadzieję na bliskich, lub że sprawiamy, że czują się mniej osamotnieni w codziennych bitwach rodzicielstwa niewerbalnego dziecka. To także otworzyło rozmowę dla wielu osób. Miałam dziesiątki wiadomości od ludzi, którzy nie wiedzieli czym jest autyzm i zamierzali uzupełnić informacje.”

Briana Blankenship wychowuje córkę, u której zdiagnozowano zaburzenie spektrum autyzmu i przetwarzania sensorycznego

„Zasadniczo uznałam, że nigdy nie usłyszę jej głosu”

Ale kilka dni temu wydarzyło się coś wyjątkowego

„Byliśmy w drodze – spóźnialiśmy się – więc musiałam zatrzymać się przy najbliższym zajeździe, by kupić coś, co Taylor faktycznie zje”

„Rzadko jemy fast foody, więc rozpoznała, że ​​mam zamiar kupić jej ulubione jedzenie – frytki i zaczęła się ekscytować i chichotać na tylnym siedzeniu”

„Właśnie wtedy to usłyszałam”

„Mama” – „Kiedy przestałam nagrywać, uderzyło mnie to, co się właśnie wydarzyło i zaczęłam płakać”