Pierwsze wilki straszne od tysięcy lat dorosły na zdrowe osobniki w rezerwacie o powierzchni 2 000 akrów

Romulus i Remus, genetycznie zmodyfikowane wilki stworzone przez Colossal Biosciences, skończyły dwa lata. Firma informuje, że osiągnęły rozmiary przewidziane na podstawie zapisu kopalnego wilka dire. Razem z młodszą siostrą, Khaleesi, bracia są zdrowi i dobrze się rozwijają pod opieką ludzi, co daje naukowcom rzadką możliwość obserwacji, jak zwierzęta poddane edycji genetycznej rozwijają się z upływem czasu. Trio po raz pierwszy zaprezentowano publicznie w kwietniu 2025 roku, gdy Colossal ogłosiło, że zmodyfikowało DNA wilka szarego, aby odtworzyć wybrane cechy wymarłego wilka dire, który zniknął ponad 10 000 lat temu. Chociaż zwierzęta przypominają swoich pradawnych krewnych, są to edytowane genetycznie wilki szare, a nie dokładne kopie genetyczne wymarłego gatunku.

Te genetycznie zmodyfikowane wilki stworzono, aby przywrócić cechy gatunku wymarłego ponad 10 000 lat temu

Zgodnie z raportem zdrowotnym uzyskanym przez PEOPLE w październiku 2026 roku, Romulus waży obecnie 61 kg, a Remus 60,25 kg. Oboje mają idealną kondycję ciała, a ich płytki wzrostowe się zarośnięte, co wskazuje, że osiągnęli pełny rozmiar. Ich wymiary odpowiadają szacunkom z badania z 2006 roku opartego na skamieniałościach wilka dire znalezionych w Rancho La Brea w Los Angeles. Bracia ważą też mniej więcej o jedną trzecią więcej niż przeciętny wilk szary. Beth Shapiro, dyrektor ds. naukowych Colossal, powiedziała PEOPLE, że edycje genetyczne miały nadać zwierzętom większe, bardziej umięśnione sylwetki oraz białe umaszczenie kojarzone z wilkami dire. Teraz, gdy bracia osiągnęli dorosłość, zespół twierdzi, że ich rozmiar odpowiada oczekiwaniom.

W wieku dwóch lat Romulus i Remus osiągnęli rozmiary przewidziane na podstawie starożytnych skamieniałości

Matt James, dyrektor ds. zwierząt w Colossal, mówi, że zespół przeprowadził w ciągu ostatnich dwóch lat obszerne badania, w tym tomografię komputerową, skany i analizę krwi. Według firmy wyniki są zachęcające — zarówno bracia, jak i ich siostra wykazują dobry stan zdrowia. Ich rozmiary robią szczególne wrażenie na żywo: James, mierzący 193 cm wzrostu, mówi, że ich ramiona sięgają tuż poniżej jego bioder. Shapiro wspomina też spotkanie z Khaleesi, gdy miała około sześciu miesięcy — wtedy młoda wilczyca podbiegła do niej i postawiła na ramionach swoje duże łapy.

Khaleesi ma teraz 20 miesięcy i waży 46,35 kg. Mierzy około 94 cm w kłębie i 201 cm od nosa do ogona. W przeciwieństwie do braci, nadal rośnie i oczekuje się, że będzie około 20% mniejsza od nich, co James określa jako normalne u samicy. Khaleesi ma też nietypową cechę genetyczną: wszystkie trzy wilki zostały sklonowane od tego samego dawcy — samca wilka szarego — i noszą chromosomy XY, ale gen zwykle wywołujący rozwój męski nie aktywował się u niej. W podobnych przypadkach odnotowano już psy oraz dzikiego wilka szarego na Alasce. Shapiro powiedziała PEOPLE, że pomimo tego Khaleesi jest zdrowa.

Wszystkie trzy wilki sklonowano od tego samego samca wilka szarego, ale ich DNA edytowano, by nadać cechy wilka dire

Zespół niedawno wysterylizował Khaleesi i podczas zabiegu zbadał jej układ rozrodczy. Według raportu zdrowotnego znieczulenie podano jej zastrzykiem ręcznym przy ogrodzeniu zagrody podczas głaskania, bez konieczności unieruchamiania, i wróciła do jedzenia w ciągu kilku godzin po operacji. Trzy wilki nie będą krzyżowane między sobą, ponieważ pochodzą z tej samej linii genetycznej. James mówi, że Colossal planuje powiększyć stado, wprowadzając wilki z odmiennych linii genetycznych, aby zwiększyć różnorodność genetyczną, zanim w przyszłych pokoleniach polegną na naturalnym rozrodzie.

Młodsza siostra Khaleesi ma chromosomy XY, ale rozwinęła się jako samica, ponieważ kluczowy gen nigdy się nie aktywował

Najnowsze badania ujawniły niewiele problemów zdrowotnych. Badania obrazowe nie wykazały guzów, kamieni ani chorób strukturalnych, a ocena stawów biodrowych, kręgosłupa i zębów oraz wyniki badań krwi były prawidłowe. Jedyną odnotowaną chorobą w ciągu ostatnich dwóch lat była coccidioza jelitowa, którą przeszły jako młode i z której wyzdrowiały. Zespół weterynaryjny nadal monitoruje jedną, niewielką nieprawidłowość: u wszystkich trzech wilków przestrzenie zbierające w nerkach są nieco szersze niż oczekiwano. Firma uważa, że ta cecha mogła zostać odziedziczona po dawcy genetycznym.

Trio poluje teraz razem, łapiąc króliki i ścigając jelenie na swoim chronionym rezerwacie

Wilki rozwinęły też wyraźne osobowości. Chociaż Romulus jest nieco większy od brata, to Remus wydaje się pełnić rolę przywódczą w stadzie — zarówno Romulus, jak i Khaleesi ustępują mu miejsca. „Ma w sobie trochę Napoleona”, zażartował James. Khaleesi jest najbardziej ufna wobec ludzi i często szuka uwagi od opiekunów, podczas gdy bracia wolą zachowywać dystans. Trio rozpoczęło też wspólne polowania na terenie rezerwatu, gdzie żyje — łapią króliki i ścigają jelenie. Pozostaną w tym chronionym środowisku, nie zostaną wypuszczone na wolność.

Nie zostaną wypuszczone na wolność, ale naukowcy liczą, że zdobyte informacje pomogą chronić gatunki zagrożone

Dla Colossal rozwój wilków daje więcej niż możliwość badania zwierząt o cechach podobnych do gatunku wymarłego. Firma twierdzi, że doświadczenie pomaga zespołowi zrozumieć, jak opiekować się i monitorować zwierzęta poddane edycji genetycznej w czasie. Wiedza ta może posłużyć innym projektom ochrony przyrody, w tym działaniom dotyczącym gatunków zagrożonych w ich naturalnych środowiskach. Jako przykład podaje się pracę Colossal Australia nad quollami — małymi, cętkowanymi torbaczami, które mogą ginąć po zjedzeniu inwazyjnych ropuch kryształowych (cane toads). Firma informuje, że stworzyła quolla z jedną zmianą w DNA, mającą na celu zwiększyć jego odporność na toksynę tych ropuch.

Shapiro uważa, że edycja genetyczna może pomóc ochronie przyrody reagować na zmiany środowiskowe, które zachodzą szybciej, niż niektóre gatunki mogą się naturalnie przystosować. Zamiast czekać, aż korzystna zmiana genetyczna rozprzestrzeni się w populacji przez wiele pokoleń, naukowcy mogliby szybciej wprowadzać określone cechy. Jednakże ta metoda pozostaje jednym z wielu narzędzi w ochronie przyrody i jej długoterminowe skutki wymagają uważnej oceny. Jak wyjaśniła Shapiro PEOPLE, edycja genetyczna może przyspieszyć proces ewolucyjny, gdy zmiany siedlisk wyprzedzają naturalną selekcję.