Frida Kahlo — jedna z najbardziej rozpoznawalnych meksykańskich malarek — zapisała się w historii nie tylko swoją sztuką i politycznymi poglądami, lecz także charakterystycznym stylem. Po jej śmierci w 1954 roku pozostała po niej wyjątkowa kolekcja ubrań, która przez niemal pół wieku była schowana przed wzrokiem publiczności, by dopiero niedawno zostać ponownie pokazana światu.
Mąż Fridy, Diego Rivera, zamknął jej garderobę w łazience ich domu w Mexico City i postanowił, by rzeczy pozostały zablokowane do 15 lat po jego śmierci. Rivera zmarł w 1957 roku, ale kolekcja pozostała ukryta aż do 2004 roku, kiedy muzeum rozpoczęło jej katalogowanie.
Za sfotografowanie ponad 300 przedmiotów z osobistej szafy Fridy odpowiadała japońska fotograf Ishiuchi Miyako. Pracowała przy naturalnym świetle, używając jedynie 35-mm aparatu Nikon, co podkreśliło surowość i autentyczność dokumentowanych pamiątek.
W 1953 roku Fridzie amputowano część nogi. Zaprojektowała protezę ozdobioną haftowanymi, czerwonymi butami z wiązaniem i dzwoneczkiem — elementem, który łączył funkcję z estetyką.
Znajomi Fridy wspominali, że im większy był jej ból i ograniczona sprawność, tym bardziej stawała się wystawna w ubiorze — stroje stawały się bogatsze i bardziej dopracowane.
Po przebytej w dzieciństwie polio prawa noga Fridy była cieńsza od lewej, a później doznała licznych złamań w tragicznym wypadku autobusowym. Dlatego często nosiła długie, tradycyjne suknie Tehuana, które kryły jej dolną część ciała.
Fotografie Ishiuchi Miyako ukazują intymny i osobisty charakter rzeczy, które Frida nosiła na co dzień — przedmioty te stały się teraz źródłem nowych opowieści o artystce, jej ciele i tożsamości.
Zgodnie z danymi, najczęstsze wielkie lęki ludzi to fobie społeczne, lęk przed otwartą przestrzenią, wysokością,…
W większości sytuacji zdjęcie wywołuje u nas konkretną reakcję — taką, jaką zamierzał autor. Czasem…
Znaki mają jedno proste zadanie: dać krótką, użyteczną informację. Ważna jest zwięzłość, przejrzystość i uwaga…
Wystąpienia przed grupą dorosłych bywają stresujące, a co dopiero jeśli publiczność to dzieci — i…
Przyzwyczailiśmy się do tego, że pewne rzeczy mają określony wygląd i rolę — deszcz jest…
Niewiele rzeczy cieszy tak bardzo jak powrót do domu i merdający ogon wiernego, futrzanego przyjaciela…
