Ludzie od tysięcy lat korzystają z tuszu, by zamienić ciało w płótno. Tatuaż może upamiętniać bliską osobę, oznaczać ważny moment w życiu albo po prostu wyglądać „fajnie” na imprezie. To jednak decyzja na lata — warto przemyśleć ją dokładniej niż tylko zmianę fryzury.
Oto zbiór niefortunnych lub nie do końca udanych projektów, które pokazują, jak szybko zamiast satysfakcji może pojawić się rozczarowanie.
Może te przykłady pomogą Ci przemyśleć pomysł przed kolejną wizytą w studio i uchronią przed tym, czego później naprawdę nie chcesz.
Kiedyś tatuaże pełniły różne funkcje: chroniły przed złem, oznaczały status społeczny, wyznanie lub służyły jako kara. Najstarsze znane nam znaki na skórze znaleziono na Ötzi — człowieku z epoki brązu, żyjącym ponad 5,000 lat temu. Jego proste linie i krzyżyki rozmieszczone były tam, gdzie miał przeciążone stawy — możliwe, że traktowano je jak prymitywną formę terapii bólu.
Tatuaż jako praktyka pojawiał się niezależnie w wielu kulturach na całym świecie. Znaleziono tatuaże na mumiach z Syberii, Peru, Skandynawii, Chin, Japonii i wśród rdzennych mieszkańców obu Ameryk. W niektórych społeczeństwach, np. w starożytnym Egipcie, tatuaże przez długi czas były głównie domeną kobiet i łączono je z ochroną w trakcie ciąży i porodu. W polinezyjskiej tradycji też miały bogaty wymiar rytualny.
W XX wieku tatuaże zaczęły trafiać do cyrków i pokazów jako „atrakcja” — ludzie o mocno pokrytej tuszem skórze byli pokazywani publicznie, co miało różne konsekwencje. Dla wielu wykonujących tatuaże bycie „wystawianym” było sposobem na niezależność finansową, zwłaszcza dla kobiet w okresie, gdy możliwości samodzielnego życia były ograniczone.
Nie zawsze było różowo — w 1961 roku epidemia zapalenia wątroby w Nowym Jorku została powiązana z jednym salonem tatuażu, co doprowadziło do paniki i odwrócenia opinii publicznej. W efekcie w tym mieście zakazano tatuaży na wiele lat.
Ruch kontrkulturowy lat 70. wyciągnął tatuaże z marginesu. Ich popularyzacja przez muzyków, punk i rock sprawiła, że sięgnęły po nie kolejne pokolenia. Wraz z rozwojem chirurgii plastycznej i zmianami społecznymi tatuaż stał się znacznie bardziej powszechny i akceptowalny — zwłaszcza wśród kobiet.
Obecnie tatuaże są powszechne — według badań sporo dorosłych ma co najmniej jeden tatuaż. Motywacje są bardzo osobiste: by upamiętnić kogoś, wyrazić przekonania albo po prostu poprawić wygląd.
Wielu ekspertów zauważa, że tatuaże często wyrażają przynależność — do kultury, orientacji, zawodu lub grupy. Mogą też upamiętniać rytuały przejścia albo pokazywać symbole wiary i pamięci o bliskich.
Dziś tatuaże budzą mniejsze zastrzeżenia, ale akceptacja zależy od kraju, kultury i zawodu. Częstym problemem jest też żal — osoby, które zrobiły pierwszy tatuaż przed 21. rokiem życia, częściej później tego żałują. Każdy rok opóźnienia zmniejsza ryzyko żalu o około 7%.
Miejsce wykonania tatuażu ma znaczenie — licencjonowane studio i higiena to sterylne igły, właściwe tusze i porady dotyczące gojenia, co obniża ryzyko infekcji i nieudanego projektu. Przemyślany tatuaż w dobrym miejscu może nieść znaczenie przez całe życie. Te z poniższej galerii pokazują, co zdarza się, gdy cierpliwość przegrywa z pośpiechem.
Jeśli planujesz tatuaż: wybierz sprawdzone studio, porozmawiaj z tatuatorem, przemyśl projekt i czas. Czasem chwila impulsu zostaje na zawsze — a te przykłady przypominają, że warto być ostrożnym.
Od Świętego Mikołaja (przykro mi…) po Wielką Stopę — pewne kłamstwa, mity i przeinaczone opowieści…
— Poproszę sałatkę Cezar z kurczakiem i niesłodzoną mrożoną herbatę. I jeśli poprosisz mnie o…
Natychmiastowy zastrzyk dobrego nastroju Jeśli potrzebujesz szybkiego poprawienia humoru, „Urocza akcja ratunkowa” może być dokładnie…
Kiedy słyszę słowo „kolekcjonowanie”, myślę od razu o komiksach, znaczkach czy starych monetach. Tymczasem ludzie…
Kiedy nazywamy miejsce „domem”, a nie tylko „domem”, przypisujemy mu pozytywny ładunek emocjonalny. Tymczasem okna…
Kto by pomyślał, że można zarabiać, dojąc węże, próbując karmy dla zwierząt, albo pracując jako…
