Brytyjski fotograf Brock Elbank od wielu lat tworzy portrety osób, których twarze, ciała i życiowe doświadczenia obalają wąskie wyobrażenia o wyglądzie lansowane przez mainstream. W jego pracach dostrzec można piegi i bielactwo, blizny, znamiona, niepełnosprawności czy urazy zmieniające życie — a wszystko po to, by indywidualność umieścić w centrum kadru. Portrety najczęściej powstały na prostym tle, bez zbędnych rozpraszaczy, tak by to mimika, skóra i rysy przyciągały uwagę. Zamiast wygładzać to, co wyjątkowe, Elbank daje widzom szansę naprawdę przyjrzeć się osobom na zdjęciach i poznać ich historię.
Jednym z najnowszych i najbardziej osobistych projektów Elbanka jest cykl poświęcony bezdomności. Pomysł zrodził się po pandemii, kiedy fotograf zauważył wzrost liczby osób bez stałego miejsca zamieszkania w Londynie. Pod koniec 2024 roku rozpoczął dokumentację codziennego życia tych ludzi i ich wyzwań. Podróżuje po Wielkiej Brytanii, fotografując osoby, które doświadczyły różnych form bezdomności: spania na ulicy, przebywania na kanapach znajomych, mieszkania w samochodzie, namiocie czy opuszczonych budynkach, a także korzystania z tymczasowych schronień. Celem jest zrealizowanie serii 101 portretów i wystawa w Liverpoolu — projekt ma obalać stereotypy i pokazywać, że bezdomność nie ma jednej twarzy ani jednego powodu.
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Superhumans Center
Valentyna Osychenko, lat 59, pochodzi z Siewierodoniecka w obwodzie ługańskim. Zanim wybuchła pełnoskalowa wojna, pracowała jako piekarka. 20 maja 2022 roku podczas ostrzału odniosła ciężkie obrażenia: uraz twarzy, uraz czaszkowo-mózgowy i utratę jednego oka. Po udzieleniu pierwszej pomocy była ewakuowana do kilku szpitali, a następnie trafiła do Superhumans Center, gdzie przeszła serię operacji rekonstrukcyjnych w ramach ukraińsko-francuskiej misji. Przed nią jeszcze kolejne zabiegi, ale mimo tego pozostaje niezwykle optymistyczna i aktywna — bierze udział w przedsięwzięciach fotograficznych i filmowych, które mają wspierać i inspirować innych po ciężkich urazach twarzy.
Seria zdjęć: Superhumans Center
Ivan, lat 29, pochodzi z Nowa Odesy na Ukrainie. Przed wojną pracował jako serwisant i prowadził mały biznes transportowy. W 2023 roku zgłosił się na ochotnika do Sił Zbrojnych Ukrainy. Podczas misji bojowej w nocy 4 września 2024 roku jego pojazd natrafił na minę — stracił kończynę i jego przyjaciel zginął. Po samopomocy i kilkukilometrowym marszu w warunkach ostrzału został ewakuowany i leczony. W kwietniu 2025 trafił do Superhumans Center, gdzie przeszedł rehabilitację protetyczną. Obecnie poszukuje pracy, zarówno w cywilu, jak i w strukturach związanych z obronnością.
Wiele projektów Elbanka łączy podobne podejście: zamiast traktować osoby jako przykłady „dziwności”, fotograf stara się pokazać ich człowieczeństwo. Series takie jak Piegi, Białactwo (Vitiligo), CMN (znamiona) czy Blizny ukazują różnorodność wyglądu i osobistych historii. CMN powstał we współpracy z organizacją Caring Matters Now i dokumentuje osoby z wrodzonymi znamionami melanocytowymi. Z kolei cykle Skin i Humankind poszerzają tę eksplorację tożsamości i ciała.
Seria zdjęć: Piegi
Seria zdjęć: Superhumans Center
Ruslana w wieku 18 lat zgłosiła się do Sił Zbrojnych Ukrainy jako operator łączności. 10 lutego 2023 roku podczas ataku moździerzowego straciła nogę. Po długim okresie depresji i zwątpienia przeszła rehabilitację i otrzymała protezę w Superhumans Center. Odzyskała aktywność: biegała na 5 km, wspinała się, uprawiała wake surfing i surfing. Prowadzi popularnego bloga, na którym dzieli się drogą do akceptacji i motywuje innych — szczególnie kobiety — po urazach wojennych. Obecnie pracuje w dziale komunikacji Superhumans jako ambasadorka ośrodka.
Seria zdjęć: Łysienie (Alopecia)
Seria zdjęć: Piegi
Seria zdjęć: Piegi
Seria zdjęć: Superhumans Center
Eddie to ochotnik z Dorset. Przed wojną pracował na dużych jachtach i brał udział w regatach transatlantyckich. Po inwazji Rosji postanowił poświęcić się pracy humanitarnej na Ukrainie — dostarczał żywność, wodę i pomoc medyczną, naprawiał zniszczone budynki i pomagał przy ewakuacjach. 30 stycznia 2025 roku podczas ewakuacji w regionie Donbas został zaatakowany dronem FPV — stracił lewą rękę i nogę. Dzięki szybkiej pomocy ratującej życie po wielotygodniowym leczeniu przeszedł rehabilitację w Superhumans i wrócił do aktywności, w tym do żeglarstwa. Dziś pełni rolę ambasadora ośrodka, nagłaśniając historię Ukraińców i pracę wolontariuszy.
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Humankind
Seria zdjęć: Piegi
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Superhumans Center
Oleg, weteran z Krywego Rogu, był zapalonym wspinaczem i przedsiębiorcą. W czasie pełnoskalowej inwazji zgłosił się na ochotnika i brał udział w walkach, m.in. przy wyzwalaniu Beryslava oraz w bitwach o Soledar i Bachmut. W czerwcu 2023 roku jego pojazd został trafiony przez rakietę — doznał rozległych obrażeń, poparzeń i utracił oko. Sam udzielił sobie pierwszej pomocy i dotarł do kolegów. Przeszedł szereg zabiegów w ośrodkach specjalistycznych, w tym rekonstrukcję oczodołu i rekonstrukcyjne operacje twarzy w Superhumans. Dziś znów wspina się z żoną i marzy o stworzeniu inkluzywnej ekipie wspinaczkowej oraz własnej ściance, pomagając innym odnaleźć radość przez sport.
Seria zdjęć: Vitiligo (bielactwo)
Seria zdjęć: CMN (znamiona)
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Superhumans Center
Yevhen, lat 31, pochodzi z Horishni Plavni. Przed wojną pracował jako kierowca, ma doświadczenie bojowe od 2016–2017 roku. Podczas pełnoskalowego konfliktu doznał licznych obrażeń, w tym poparzeń obejmujących około 20% ciała i urazu szyi od odłamków. Po długim leczeniu trafił do Superhumans Center, gdzie przeszedł skomplikowane operacje rekonstrukcyjne, w tym przeszczepy skóry, aby przywrócić funkcję dłoni; odzyskuje teraz ruchomość palców i planuje powrót do służby.
Seria zdjęć: Vitiligo
Seria zdjęć: Vitiligo
Seria zdjęć: Superhumans Center
Seria zdjęć: Vitiligo
Shanks ukrywał swój łatek przy oku w pracy i fotografowanie go ujawniło, jak wyjątkowy jest ten wygląd. Sesja przebiegła gładko, a po niej miał wrażenie, że trochę bardziej pokochał swoją opaskę na oku — prawdziwa, charakterystyczna twarz.
Seria zdjęć: Superhumans Center
Oleksandr, przed wojną pracujący w kopalni jako elektryk pod ziemią, zgłosił się na ochotnika w pierwszych dniach inwazji. Brał udział w działaniach w wielu regionach, w tym w rejonie Charkowa i Bachmutu. Podczas misji został ciężko ranny od odłamków — doznał uszkodzeń twarzy, przez dłuższy czas nie mógł samodzielnie jeść i miał problemy ze węchem, słuchem i mową. W Superhumans przeszedł co najmniej pięć operacji rekonstrukcyjnych, dzięki którym przywrócono mu funkcję oddychania przez nos i możliwość jedzenia bez sondy. Tymczasowe implanty zębowe poprawiły wygląd, a wsparcie rodziny, zwłaszcza żony i syna, pomogło mu w powrocie do życia. Na dalszą poprawę wciąż czekają kolejne zabiegi.
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Blizny
Seria zdjęć: Humankind
Elbank tłumaczy, że to człowiek i jego historia są dla niego inspiracją. Widok przechodnia potrafi uruchomić ciekawość i chęć wejścia w jego świat, żeby zrozumieć go głębiej i zaprezentować swoją wizję. Fascynuje go dokumentowanie osób, które wyróżniają się wyglądem i często z tym walczą — nie po to, by je etykietować, lecz by pokazać ich wartość, siłę i wyjątkowość.
W ciągu ostatnich piętnastu lat sfotografował ponad 700 osób z ponad 60 krajów — różne pokolenia, kultury i tła etniczne — i za każdym razem uczy się o ludzkiej kondycji przez słuchanie i obserwację. Podczas sesji skupia się na tym, by pokazać osobę tak, jak on ją widzi; bada gesty, wyraz twarzy i ruchy, szukając kąta, który odda to, co w niej niezwykłe. Najważniejsze jest dla niego, czy fotografowany aprobuje powstałe zdjęcie.
Obecnie Elbank pracuje nad projektem Homeless — to bardzo osobista praca. Po pandemii zauważył dramatyczny wzrost liczby osób śpiących na ulicach Londynu i postanowił dokumentować ich życie, mieszkając czasowo w samochodzie, by lepiej zrozumieć codzienne wyzwania. Podróżuje po Wielkiej Brytanii, fotografując osoby, które doświadczyły bezdomności w różnych formach, by edukować i pokazywać, że bezdomność może zdarzyć się każdemu. Chce podkreślić, że z upadku można wrócić — że istnieje nadzieja i wewnętrzna siła, która pozwala odbudować życie. Dąży do stworzenia serii 101 portretów i zorganizowania wystawy w Liverpoolu po ukończeniu projektu.
Pewne zbrodnie zaczynają się od zazdrości, inne od kłamstw, a niektóre przybierają niepokojący obrót, gdy…
Konkurs GDT European Wildlife Photographer of the Year ogłosił zwycięzców edycji 2026, celebrując jedne z…
Collage oferuje potężny sposób ponownego spojrzenia na to, co dobrze znane, przekształcając fragmenty w nowe,…
Hollywood — sceny akcji mają trzymać widzów w napięciu. Jednak za eksplozjami, szybkimi pościgami i…
Ulubione miejsca do odpoczynku papużki falistej bywają nieprzewidywalne: karnisz, górna krawędź drzwi, a czasem czyjeś…
Halloweenowe nawiedzone domy są zaprojektowane, by wywołać krzyk, wyskoczyć ci spod skóry i podważyć każdą…
