45 koszmarnych historii o współpasażerach w samolocie, którzy totalnie przegrali w loterii miejsc

Podróże znosimy, bo zazwyczaj cieszymy się na sam cel podróży. Jednak im bardziej egzotyczne miejsce docelowe, tym dłużej trzeba siedzieć w samolocie, pociągu czy samochodzie — a to oznacza bliskość osób, które mogą całkowicie popsuć wyjazd.

Zebraliśmy tu opowieści podróżnych z internetu o najgorszych współpasażerach w samolocie, z jakimi mieli do czynienia. Przygotuj się na niezbyt przyjemne historie, oddaj głos na najbardziej koszmarne przykłady i koniecznie podziel się własnymi doświadczeniami w komentarzach.

#1

Leciałem z Waszyngtonu do Cancun w swoich dwudziestkach, siedziałem przy oknie na porannym locie. Starsze małżeństwo obok mnie (środkowe i przejściowe miejsce) chyba było już pijane. Po starcie zamknąłem okienko, a kobieta niemalże moim kosztem je otworzyła — sięgnęła tak blisko, że prawie uderzyła mnie w twarz. Powiedziałem, że chcę mieć okienko zamknięte, bo śpię. Ona stwierdziła, że chce je otwarte, bo oni są „dwóch na jednego”. Odpowiedziałem, że powinna była wtedy kupić miejsce przy oknie, bo ono decyduje o okienku, i że otworzę je przy lądowaniu, ale będzie zamknięte w trakcie lotu. Wezwała stewardessę, która zgodziła się ze mną. Żona przez cały lot szturchała mnie łokciem i głośno mnie obgadywała, a ja ją ignorowałem. Przy lądowaniu otworzyłem okno — ale przykryłem twarz i ramiona tak, jakbym podziwiał widok, to była moja bierna, złośliwa zemsta na nich, bo byli okropni.

#2

Mężczyzna w locie do New Delhi wydmuchał nos w koc dostarczony przez linię lotniczą i śmierdział okropnie.

#3

Z Dubaju do Toronto rozdzieliło mnie z mężem i facet obok mnie przez cały lot jadł obrane pistacje, jakby to było jego życiowe zadanie.

Drugie miejsce: lot Toronto–Vancouver, nastoletnia dziewczyna (17–20 lat) zasnęła na moim ramieniu — wyglądało, jakby została wysłana do pilnowania mniejszych dzieci z rodziną, więc pozwoliłam jej się zdrzemnąć. Było to po prostu dziwne, mieć kogoś jako poduszkę. Uwaga: jestem kobietą około 30 lat, więc nie byłam creepem w tej sytuacji.

#4

Kiedyś leciałem Emirates z Dubaju do Houston w premium economy. Zwykle wybieram miejsce przy oknie, ale przed startem stewardessa poprosiła, żebym przesiadł do środkowego miejsca przy przejściu w przedniej części z wolnym miejscem obok, żeby posadzić rodzinę razem. Zgodziłem się — więcej miejsca na nogi i puste sąsiednie miejsce przez 13 godzin, świetnie.

Po starcie starsza pani po drugiej stronie pustego miejsca zaczęła na mnie patrzeć. Zacząłem kłaść swoje rzeczy na „mojej” połowie pustego fotela — książkę, kabel — żeby zaznaczyć przestrzeń. Ona jednak rozłożyła nogi przez puste miejsce i położyła bose stopy na moim podłokietniku. Stopy były suche, spuchnięte i miały żółte, grzybicze paznokcie. Poprosiłem: „Proszę zdjąć stopy z mojego siedzenia”. Przeniosła je na moją książkę i kabel. Powiedziałem „nie, całkowicie w dół”. Zaczęła robić wyrzuty: boli ją noga, ma problem zdrowotny, miała operację itd. Wskazałem, że siedzimy w rzędzie przy ściance z mnóstwem miejsca na nogi i że pusty fotel można współdzielić na rzeczy i łokcie, ale nie na czyjeś stopy.

Próbowała wywołać współczucie, mąż nie chciał nawet na nią patrzeć. Zaproponowałem, by zapytała stewardessę o możliwość upgradu. Potem stwierdziła, że ona za ten pusty fotel zapłaciła, więc ma prawo. Poprosiłem stewardessę, by sprawdziła bilety — gdy nacisnąłem przycisk, natychmiast zdjęła nogę i obróciła się do przodu: „Nie, nie… w porządku. Jesteś okropny”.

Pod koniec lotu poprosiła syna, żeby usiadł na pustym miejscu obok niej, jakby zapłaciła tylko na ostatnie 45 minut. Wysiadła z triumfującym uśmiechem. Po opuszczeniu samolotu stanęło się jasne, że jej „ból nogi” po wylądowaniu nie przeszkadzał — wstała jak strzała i poszła szybko przez lotnisko. Niektórzy ludzie…

#5

W przeszłości siedziałem obok kobiety, która nie przestawała do mnie mówić i wyraźnie desperacko szukała towarzystwa. Przez trzy godziny podsuwała sugestie typu: „Dawno nikogo nie miałam, czy wierzysz?”, „Chcę, żeby ktoś się mną i moim synem zajął”, „Czy uważasz, że jestem atrakcyjna?” — próbowała nakłonić mnie, żebym zabrał ją do domu. Siedziałem nad sudoku, żeby ją ignorować, co najwyraźniej jeszcze bardziej ją imponowało. W retrospekcji chyba obaj mogliśmy potrzebować terapii.

#6

Raz miałem środkowe miejsce z Paryża do NYC; wielki facet przy oknie rozłożył nogi i używał mojej przestrzeni, położył stopę bezpośrednio na mojej. Potrząsnąłem stopą, żeby dać znać, a on przycisnął ją mocniej. Zerwałem słuchawki, powiedziałem mu, aby zabrał stopę — jego mina była bezcenna. Lubię sprawiać, żeby mężczyźni czuli się niekomfortowo tak, jak oni robią z kobietami.

#7

Miałem współpasażera—zapalonego chrześcijanina—na locie transatlantyckim, który chciał czytać Biblię ze mną i powiedział, że jeśli nasze skrzydła odpadną w locie i polecimy krzycząc do morza, to będzie to radosny czas, bo spotkamy naszego Pana i Zbawiciela.

#8

Duża kobieta z silnym zapachem potu była najgorsza, jaką miałem. Staram się jednak mieć współczucie, bo nie znasz okoliczności drugiej osoby. Sam podróżowałem z małymi dziećmi, więc pewnie też bywałem złym sąsiadem dla innych i oczekiwałbym współczucia.

#9

8‑letni chłopiec, którego rodzic w ogóle go nie pilnował: zrywał mi słuchawki, wkładał palec w jedzenie, ciągnął za włosy, krzyczał mi w ucho, a matka siedziała z słuchawkami na oczach i nic nie robiła.

#10

Bardzo zalotna i nachalna młoda kobieta, która najwyraźniej była na jakichś lekach lub miała problem psychiczny, nie odpuszczała mimo wielu uprzejmych próśb. Stewardzi uważali to za zabawne i nie interweniowali — wstyd, że nie zrobiłem sceny, bo może wtedy by pomogło.

#11

W drodze z Orlando siedziałem obok studentki, która była jeszcze częściowo pijana i śmierdziała wymiocinami. Zasnęła i przez cały 2,5‑godzinny lot puszczała gazy.

#12

Pogrubiona, w średnim wieku para: mieli miejsce przy oknie i środkowe, ja miałem pół pasa przejściowego, bo oni „wpłynęli” na moją przestrzeń, podnosząc oparcie i zmuszając mnie do ściśnięcia się. Cały czas pytali stewardów o rzeczy z bagażu, prosili mnie, żebym im pomógł z Wi‑Fi i ustawieniami telefonu, odzywali się głośno i narzekali o lądowaniu przez ostatnią godzinę lotu. Bardzo irytujące zachowanie.

#13

Miałem 9,5‑godzinny lot z Tokio do San Francisco. Facet obok był kompletnie pijany i nie przestawał gadać o meczu OU‑UT przez wiele godzin. Na szczęście zasnął w połowie lotu — udawałem, że śpię, bo inaczej by nie skończył.

#14

Środkowe miejsce z Miami do DC: facet przy oknie miał jakąś chorobę skóry, skóra łuszczyła się masowo — jak pełny łupież na całym ciele — i miał krótkie spodenki. Przy każdym ruchu kawałki skóry leciały wszędzie, w końcu miałem je na spodniach. Facet był miły i współczułem mu, ale przez te dwa godziny byłem dosłownie sypany jego skórą — obrzydliwe.

#15

Mężczyzna „przez przypadek” kładł rękę na moim udzie, potem mówił „o… przepraszam…” i nie mogłem się ruszyć, bo siedziałem na środku między dwoma bardzo dużymi mężczyznami, którzy mieli ręce rozłożone po podłokietnikach. Lot trwał 6 godzin i było bardzo niekomfortowo.

#16

Lot Los Angeles → Singapur. Siedziałem przy oknie, obok puste miejsce, młody facet z rodziny usiadł na miejscu przy przejściu i po starcie położył głowę na tacy i zasnął. Zauważyłem, że drapie się po głowie, a po włączeniu lampki do czytania zobaczyłem, że przy każdym drapnięciu z jego skalpu wypełzają małe insekty, które biegają po głowie, a potem chowają się z powrotem. Byłem przerażony i poprosiłem stewardessę o przesadzenie — nie zrozumiała słowa „wszy” i powiedziała, że nie ma wolnych miejsc. Miałem szal w bagażu podręcznym, więc owinąłem nim włosy na resztę 14‑godzinnego lotu i na szczęście nie zaraziłem się. Przy wyjściu z samolotu wszyscy członkowie rodziny tego faceta intensywnie się drapali.

#17

Siedziałem obok kobiety, która kaszlała przez cały lot i odmawiała założenia maski. Trzy dni później złapałem COVID.

#18

Miałem środkowe miejsce między dwoma mężczyznami, którzy uprawiali manspreading — brak przestrzeni osobistej, bo nie potrafili trzymać nóg blisko siebie. Jako wysoka osoba też nie cierpię, gdy ktoś przede mną odchyla fotel do końca.

#19

Jako nastolatek leciałem sam i mężczyzna obok mnie dopadł mnie — molestował mnie, gdy miałem zamknięte oczy próbując zasnąć.

#20

Miałem 13‑godzinny lot do Rzymu i siedziałem obok dużego mężczyzny z ograniczoną mobilnością, co rozumiem. Miałem miejsce przy oknie, on przy przejściu. Nie zdawałem sobie sprawy, że przez cały lot w ogóle nie będzie wstawać. Prawdopodobnie nosił wkładki na nietrzymanie moczu — odór pojawiał się, a potem psiknął perfumami, żeby to przykryć. Musiałem przeskakiwać przez niego, żeby iść do toalety. To był bardzo niezręczny lot dla nas obojga.

#21

Dubrownik → Dublin. Kobieta w średnim wieku albo nie wzięła leków, albo wzięła za dużo i wypiła pół litra wódki na lotnisku. Godzinę po starcie kompletnie oszalała — siedziała na miejscu przy przejściu tuż przede mną. Załoga próbowała ją uspokoić, nawet ksiądz z jej grupy próbował, ale zabrakło „ekstremalnych” środków. Trzech z nas zostało poproszonych o przytrzymanie jej pasami — te małe pasy dla dzieci były naprawdę używane. To była najgorsza sytuacja, jaką miałem.

#22

Toaleta. Na 13‑godzinnym locie do Japonii moje miejsce było obok toalety — było to odrażające. Siedziałem też raz w pierwszym rzędzie z miejscem na nogi; ktoś siedział w moim miejscu, namówiłem go, żeby się przesunął i ostatecznie wstał z laską. Następnego dnia miałem zapalenie spojówek — od tamtej pory podróżuję z chusteczkami dezynfekującymi.

#23

Grubas. Moja kurtka i koszula były przesiąknięte jego potem. Plecy i szyja bolały mnie miesiącami, bo siedziałem skrzywiony. Musiałem wyrzucić te ubrania, bo pranie i czyszczenie chemiczne nie usunęły zapachu. Jeśli jesteś tak duży — kup dwa miejsca.

#24

Remis między dwoma pijanymi facetami popijającymi Wild Turkey a panią za mną, która uznała, że turbulentne podejście to idealny moment, by obficie spryskać się silnymi perfumami. Stewardessa współczuła mi wzrokiem, ale lot był pełny i nie mogli mnie przesiąść. Pani z perfumami miała szczęście, że nie musiałem wymiotować mimo choroby lokomocyjnej.

#25

Środkowy pasażer, który w połowie lotu nadal pytał, czy chcemy się zamienić miejscami, żeby mogła usiąść z mężem, mimo że odmówiliśmy przy wejściu i po starcie. Stukała nas naprzemiennie, myślała, że się poddamy — nie poddaliśmy się. Na wyjściu poskarżyła się stewardessie, która odparła: „Powodzenia następnym razem”.

#26

Lot z Chicago do Moskwy non‑stop — długi lot. Kupiłem upgrade do business i w kilka godzin żałowałem, bo w ekonomii byłaby luka od pasażerów, których trafiło się na tył samolotu: matka/niania z 3–4‑letnim dzieckiem, która nie przygotowała nic dla dziecka na 13 godzin. Ustawiła się przy oknie, włożyła słuchawki i udawała, że dziecko nie istnieje. Dziecko biegało, krzyczało, rzucało rzeczy, umilało mi włosy — w pewnym momencie krzyknąłem, żeby je uspokoiła, zignorowała mnie, a stewardzi nic nie zrobili. Economy była pełna — cały lot spędziłem żałując wydanych pieniędzy na upgrade.

#27

Kiedyś ludzie z rzędu za mną przewinęli dziecku kupę TU NA MIEJSCU i było strasznie — wszyscy odpalili nawiewy, żeby to odgonić, ale ludzie mdleli z odrazy.

#28

To nie było najgorsze, ale wcześniej bym tego nie rozważał: na długim locie AKL→LAX siedziałem z boku, tylko dwa miejsca. Facet obok był sympatycznym Brytyjczykiem — rozmawialiśmy. Ale podczas snu okazało się, że jest przytulaczem: budziłem się trzy razy z nim śpiącym na moim ramieniu i „przytulającym” mój ramię (jego ręka w mojej pachie). Budziłem go i odsuwałem, ale był ciężkim śpiochem i prawdopodobnie nawet nie wiedział, co zrobił.

#29

Niedawno siedziałem obok dziewczyny, która non stop wycierała nos w palce.

#30

Wracałem z konferencji w Denver z kaca. Przy bramce kobieta obok mnie zaczęła rozmowę — była ubrana w kotkowy kardigan, legginsy z łapkami, kolczyki koty i niosła książkę o kotach; była na wystawie kotów. Włożyła kuwetę ze swoim kotem pod siedzenie, co mnie zaskoczyło. Gdy nastała turbulencja, kot oddał mocz wszędzie — zapach kociego moczu zamienił mój kac w migrenę, wylądowałem w toalecie wymiotując, a kot miauczał cały lot. Zdecydowanie najgorszy lot w moim życiu.

#31

Ktoś bez słuchawek, gdy próbujesz czytać nową książkę, którą oszczędzałeś specjalnie na ten lot.

#32

Z Hawajów do LA siedziałem obok gościa w krótkim topie i szortach, który następnego dnia po wywrotce na skateboardzie miał rozległe zadrapania skórne. Cały lot skubał i dłubał w ranach, które ciekły — ohydne.

#33

Od kiedy podróżuję samolotami od dzieciństwa, miałem różne doświadczenia. Raz zapłaciłem za miejsce przy oknie ze względu na hipermobilność i potrzebę podpory, a facet obok, szerszy ode mnie, poprosił o moje miejsce, bo „nie używam” okna. Odmówiłem. On usiadł potem na pustym miejscu i rozłożył nogi, wypychając moje nogi na bok. Prosiłem stewardessę — chwilę przestawał, po czym zaczynał znowu. Gdy zagroziłem poproszeniem policji na lądowanie, przeprosił i zmienił miejsce. Dostałem cały rząd dla siebie, ale to było dziwne i frustrujące.

#34

ATL→FRA: maluch, który dostał choroby lokomocyjnej, zwymiotował na siebie i zmienił pieluchę trzy razy. Tak, to było moje własne dziecko, ale mimo wszystko koszmar.

#35

Holenderka kopiąca mój fotel, gdy próbowałem odchylić go te parę cali — krzyczała „JA I HAF NO ROOM!”

#36

Lot LA→Nowy Jork. Wokół mnie siedziała włoska rodzina. Jedna z córek miała na sobie neoprenowy strój po plaży, z mokrym pupą wystającą, klapki — wyglądała na nieogarniętą. Po starcie położyła stopy na środkowym fotelu, palce blisko mojej nogi. Poprosiłem, by je zdjęła — spojrzała na mnie jakby nigdy nie usłyszała „nie”. Po chwili zaczęła palić vape i poprosiła stewardessę o wyjście do toalety; zachowanie było dziwne, ale reszta jej rodziny wydawała się normalna.

#37

Facet przy środkowym siedzeniu przez dwugodzinny lot dłubał w nosie i strzepywał wydzielinę na podłogę.

#38

Po lewej 2‑metrowy potężny facet, po prawej spory gość — ja też nie byłem mały. Wszyscy mieliśmy „świetny” lot.

#39

Lot NYC→Londyn na Norse Airways economy light: rodzina czteroosobowa w moim rzędzie i przede mną. Biała kobieta siedziała obok mnie i ciągle mnie szturchała, wchodziła w moją przestrzeń — trwała milcząca „wojna” przez cały 7,5–8‑godzinny lot red‑eye, nie mogłem spać ani chwili. Czułem wrogość ze strony tej kobiety.

#40

W drodze z Seulu do Detroit siedział obok mnie starszy Koreańczyk, który ciągle próbował ze mną rozmawiać i to mnie niepokoiło — udawałem, że śpię. W trakcie lotu kupił mi perfumy Chanel w strefie duty‑free — było to dziwne i creepowe, ale po wylądowaniu rozdzieliliśmy się w celach celnych i nie musiałem mieć z nim więcej do czynienia.

#41

Byłem przy oknie, a stara pani usiadła na środku i od razu zaczęła wymiotować — przez cały lot trzymała woreczek i wymiotowała. Mam silną fobię wymiocin i prawie dostałem ataku paniki, spędziłem cały lot tyłem do niej. To był mój pierwszy lot solo i koszmar.

#42

Siedziałem obok faceta ze SF, który co 30–60 sekund drapał się w krocze — na zewnątrz i wewnątrz spodni — przez cały 4‑godzinny lot.

#43

Facet za mną na locie LHR→ORD ciągnął mój fotel, by pomóc sobie w wstawaniu — robił to wielokrotnie, mimo że prosiłem, by przestał. Złamał mój fotel i nie dało się go odchylić do pozycji pionowej. Lądowanie z klapiącym oparciem i brakiem możliwości oparcia się było strasznym doświadczeniem.

#44

Nie chcę być okrutny, ale miałem obok siebie osobę autystyczną ze spastycznym porażeniem mózgowym. Współczułem temu mężczyźnie, ale ciągłe uderzanie o fotel i krzyczenie było dla mnie za dużo. Przez 30 lat pracowałem z dorosłymi autystycznymi, więc uśmiechałem się i nie skarżyłem się, ale uważam, że personel powinien rozważyć miejsce dla osób niepełnosprawnych albo specjalny pas.

#45

Facet siedzący obok mnie zaczął prowadzić dziwną rozmowę: twierdził, że siedział obok mnie na lotach do Londynu z moją mamą, gdy byłem niemowlakiem, że czekał całe życie, by „zemścić się” i sprawić, by Royal Guard się śmiał, i że przekopał mój śmieć, by znaleźć mój plan podróży. Zaczął płakać i krzyczeć, stewardessa powiedziała, że był na złym miejscu, przeniesiono go. Po tym ja i moja dziewczyna mogliśmy kontynuować wymarzone wakacje w Londynie.