Inteligencja emocjonalna, życzliwość i wrażliwość są niedoceniane. To cechy, które powinni mieć dojrzali ludzie, ale w praktyce nie występują zbyt często. Kiedy jednak spotykasz kogoś, kto je posiada — natychmiast się wyróżnia.
W uroczej dyskusji na AskReddit kobiety opowiadały o tym, co zrobili mężczyźni, co ich autentycznie zaskoczyło — i to w najlepszy możliwy sposób. Przeczytajcie ich historie i miejcie oczy szeroko otwarte. Same pozytywne wibracje!
#1
Miałam kolegę, który za wszelką cenę dbał o to, by uznanie trafiało tam, gdzie się należało. Jeśli na spotkaniu jakaś osoba (zwykle kobieta) wpadła na pomysł, który został zignorowany, a po chwili ten sam pomysł powtórzył mężczyzna, on natychmiast przypominał wszystkim, że to Jenny mówiła to pierwsza. Zawsze.
#2
Raz byłam z przyjaciółkami na weselu i mieszkaliśmy razem w wielkim Airbnb. Podczas przygotowań jeden z facetów wypożyczył parownicę do ubrań dla narzeczonej, a potem przyszedł od pokoju do pokoju i odświeżył wszystkie sukienki kobiet w grupie, po czym oddał je do każdego pokoju. Powiedział, że narzeczona zapomniała parownicy, on miał w walizce trochę miejsca i postanowił pomóc. Od tamtej pory w naszej paczce parownica to już tradycja — ktoś zawsze pomoże przed weselem.
#3
Kiedy zaczęliśmy się spotykać z mężem, byliśmy na kolacji i lało. Przed wejściem czekał bezdomny szukający schronienia, ludzie się z niego śmiali — a mój ówczesny chłopak zaprosił go, żeby usiadł z nami, złożył zamówienie z menu i zapłacił za kolację. Wiedziałam tego wieczoru, że chcę go poślubić. Bezdomny dał nam potem parę drobiazgów ze swojego wózka — mam je do dziś.
Kilka słów o inteligencji emocjonalnej
Badania i eksperci wskazują, że cechy takie jak życzliwość, otwartość czy inteligencja emocjonalna liczą się bardziej niż wygląd zewnętrzny. Osoby emocjonalnie dojrzałe potrafią oddzielić swoje emocje od tożsamości — wiedzą, że nie są „złe” tylko dlatego, że czasem odczuwają złość. Biorą odpowiedzialność za swoje uczucia, potrafią słuchać innych i przyjmować feedback bez defensywy. Chodzi o pozostawanie spokojnym i opanowanym nawet w trudnych sytuacjach.
#4
Miałam ciężkie życie, pracowałam na długich zmianach i czułam się bardzo samotna. Poznałam go przez aplikację randkową — po serii kiepskich randek wydawał się inny. Na pierwszym spotkaniu przyszedł z torebką, a w środku był mały, wydrukowany w 3D szkielet dinozaura — pamiętał, że powiedziałam, że kocham dinozaury. Zrobiło mi się bardzo wzruszająco. Dziś to mój mąż — jesteśmy razem od siedmiu lat i jesteśmy szczęśliwi.
#5
Zmienił zdanie, gdy przedstawiono mu dowody przeczące jego wcześniejszym przekonaniom. Jeden z najbardziej przemyślanych ludzi, jakich znam — słucha, waży argumenty i nie odrzuca wystąpień innych bez zastanowienia. Nie mogę się doczekać, kiedy go poślubię.
Reklama
#6
Mój mały brat trzyma w schowku w samochodzie tampony, podpaski i ibuprofen — na wypadek, gdyby kiedyś jakaś dziewczyna ich potrzebowała.
Więcej o dojrzałości emocjonalnej
Osoba z wysoką inteligencją emocjonalną potrafi nazwać emocje i wyrażać je bez krzywdzenia innych. Reguluje swoje reakcje, uczy się na błędach, akceptuje krytykę i rozumie swoje mocne oraz słabe strony. To również empatia, ciekawość świata i gotowość do przyjmowania odpowiedzialności za własne działania.
#7
Mój partner nigdy nie poznał mojego taty, który zmarł kilka lat przed naszym związkiem. Pewnego zimowego poranka obudziłam się i miałam przy łóżku kawę — okazało się, że odśnieżył i posypał solą mój podjazd, bo wiedział, że mój tata zmarł po upadku na oblodzonym podjeździe. Ujął mnie wtedy i powiedział: „Kiedy widzę lód, myślę o twoim tacie. Zadbam, żeby twój podjazd był bezpieczny.” To było niezwykle znaczące.
#8
Dorastałam w domu, gdzie kłótnie były głośne i pełne krzyków. Pierwsza sprzeczka z moim ówczesnym chłopakiem (obecnie mężem) była zupełnie inna — spokojna, empatyczna, bez krzyków. Porozmawialiśmy konstruktywnie i poszliśmy po lody. Po czterech latach on nadal nigdy na mnie nie krzyknął.
#9
Facet, który robi i nie oczekuje oklasków — jeśli coś narobi, sprząta; jeśli jest głodny, gotuje; jeśli coś trzeba naprawić, bierze to na siebie, niezależnie od tego, czy to „męskie” zadanie. Nie spodziewa się pochwał — traktuje to jak zdrowy rozsądek.
Jak ćwiczyć inteligencję emocjonalną
To umiejętność, którą można rozwijać. Warto: mieć empatię, ćwiczyć aktywne słuchanie, przyjmować krytykę, umieć mówić „nie”, brać odpowiedzialność za swoje czyny, uczyć się odpuszczać po błędach, dzielić się uczuciami, rozwiązywać problemy w sposób satysfakcjonujący dla wszystkich, mniej oceniać innych i zastanawiać się, dlaczego robimy to, co robimy.
#10
Kiedyś kolega z pracy zamówił dla mnie kwiaty z firmy na wydarzenie i poprosił florystę, żeby upewnił się, że będą bezpieczne dla kota — pamiętał, że mam zwierzaka i to wystarczyło, żeby mnie naprawdę wzruszyć.
#11
Kiedy miałam 17 lat i poszłam z fałszywym dowodem do klubu, zainteresował się mną starszy mężczyzna. Kiedy na chwilę odszedł, podszedł do mnie nieznajomy i powiedział: „Wyglądasz na za młodą na to miejsce. Ten facet nie jest dobrym człowiekiem. Jeśli chcesz, zadzwonię po taksówkę.” Gdy tamten wrócił i stał się nachalny, tamten nieznajomy pomógł mi wrócić do bezpieczeństwa. Nigdy nie zapomnę jego gestu.
#12
Zauważył, co lubię, i trzymał te rzeczy w swoim domu — napój, przekąska, film czy gra. Za każdym razem, kiedy go odwiedzam, czuję się jakbym trafiała do małego, magicznego zapasu rzeczy, które lubię.
#13
Spotykaliśmy się na odległość, gdy zdiagnozowano u mnie raka krwi w zaawansowanym stadium — rzucił wszystko i przyjechał, by mnie wspierać przez cały okres leczenia. Jesteśmy teraz małżeństwem, a ja jestem w remisji od trzech lat. Nie wiedziałam, że tak wielu mężczyzn opuszcza partnerki w kryzysie zdrowotnym — on został przy mnie.
#14
Pierwszego dnia w moim mieszkaniu, kiedy mój ówczesny chłopak opowiadał historię, potrzymałam bezmyślnie ogon mojego kota przy jego ustach jak mikrofon. Przerwał, stuknął lekko w ogon, jakby „testował” mikrofon, i kontynuował opowieść mówiąc do ogona. Wtedy wiedziałam, że to jest ten człowiek.
#15
Zadzwoniłam, że spóźnię się do niego, bo zapomniałam parasola i mocno padało. Nagle pojawił się z parasolem — poczułam się jak w komedii romantycznej.
#16
Spokojna reakcja na czyjąś agresję. W sytuacjach, które mogły przerodzić się w niepotrzebny konflikt, umiejętność kogoś, kto nie daje się sprowokować i deeskaluje sytuację, jest bezcenna.
#17
Prosi o zgodę, zanim mnie dotknie. Doceniam to — nienawidzę, że wiele osób traktuje to jak coś niezręcznego.
#18
Poślubiłam go, bo jest jedynym mężczyzną, którego znam, który naprawdę umie przeprosić — nie w stylu „przykro mi, że się tak czujesz”, tylko szczerze. Dzięki temu potrafimy rozwiązywać problemy razem, bez podnoszenia ego.
#19
Stanął w mojej obronie wobec okrutnych rodziców, kiedy nikt inny tego nie robił.
#20
W ostatnim semestrze budził się o 7:30, żeby zjeść ze mną śniadanie w stołówce — nie miał zajęć do 10, a nawet nie jadał śniadań. Nie byliśmy jeszcze parą, a on po prostu przychodził, żeby być ze mną.
#21
Powiedziałam mu, że coś, co zrobił, mnie zraniło. Przyjął to dojrzale, przeprosił i wyraźnie żałował — nie dramatyzował, nie robił scen. Już tego nie powtórzył i był wdzięczny, że mu to powiedziałam, bo dzięki temu stał się lepszym człowiekiem.
#22
Sam poruszył temat męskich metod antykoncepcji i uważał, że to niesprawiedliwe, że istnieje pigułka dla kobiet, a nie dla mężczyzn — i że kwestie finansowe są też nierówne. To pokazało, że myśli o równym podziale odpowiedzialności.
#23
Mój były i ja zatrzymaliśmy się przy zatłoczonym skrzyżowaniu, gdzie ciężarówka zepsuła się na środku. Bez wahania mój partner wysiadł i pomógł pchającemu — nikt inny nie wyszedł z samochodu. Zauważał też bezdomnego z psem przy jego miejscu pracy i martwił się, gdy ten przestał się pojawiać.
#24
Kiedy próbuje pomóc osobie, którą inni ignorują. Kiedy widzę, że mój partner ustępuje miejsca starszej pani w metrze — czuję, że trafiłam na kogoś wyjątkowego.
#25
Kiedyśmy zaczęli się spotykać, zauważył, że w wynajmowanym przeze mnie domu nie ma czujników tlenku węgla. Powiedział, że przywiezie i zainstaluje — i tydzień później zrobił to bez fanfar. To nie tylko dbałość o bezpieczeństwo, ale też to, że powiedział, że coś zrobi, i faktycznie dotrzymał słowa. Później planował naszą przyszłość z uwzględnieniem mnie — to było niezwykle przemyślane i wzruszające. Dziś mamy dom z „męską jaskinią” dla niego i biblioteką dla mnie.
#26
Gdy ktoś jest bardzo miły dla zwierząt, wiele to mówi o jego charakterze — nawet jeśli dopiero się poznajecie.
#27
Po paru tygodniach randkowania mój przyszły mąż przyszedł z notesem, bo wspomniałam, że lubię pisać. To był prosty, przemyślany gest — słuchał mnie, pamiętał i zrobił coś bez oczekiwania, że będę robić z tego wielką scenę. 20 lat później nadal tak jest.
#28
Facet podszedł do mnie w kawiarni i próbował mnie poderwać. Grzecznie odmówiłam. Odszedł z uśmiechem mówiąc: „W porządku, miłego wieczoru.” Nie obrażał mnie, nie robił sceny. Byłam tak zaskoczona, że poprosiłam go o numer — nie zaiskrzyło, ale potem polecałam go znajomym. Taka uprzejmość naprawdę robi różnicę.
#29
Mój mąż zawsze robił to, co obiecał: dzwonił, kiedy mówił, przychodził na umówione spotkania. Można było na niego polegać — co w moich wcześniejszych związkach było rzadkością. Jesteśmy razem prawie 33 lata i nadal jest taki sam.
#30
Moją żonę wzruszyło, że zapłaciłem 91 dolarów za ratunkowe leczenie weterynaryjne jej kota, kiedy oboje byliśmy spłukani — inaczej kot by umarł. To było w 1984 roku, jesteśmy małżeństwem niemal 39 lat.
#31
Poprosiłam go tylko, by nie używał pewnych słów w mojej obecności (obraźliwych określeń). Powiedział „okej” i nigdy więcej ich nie używał — nie argumentował, nie wyśmiewał mojej wrażliwości. Po prostu uszanował moją prośbę.
#32
Nasza pierwsza poważna niezgoda polegała na tym, że wspólnie rozwiązaliśmy problem zamiast atakować siebie nawzajem. To była pierwsza „kłótnia”, podczas której nie czułam się osaczona ani wystraszona — on słuchał, walidował moje emocje i razem szukaliśmy rozwiązań. To otworzyło mnie na bycie sobą.
#33
Za każdym razem, gdy wchodzimy do miejsca, gdzie był wcześniej, pracownicy witają go z uśmiechem — to samo w sklepach czy na stacji benzynowej. Ma w sobie coś, co sprawia, że ludzie go pamiętają.
#34
Odwołałam randkę, bo źle się czułam — a on przyjechał pół godziny później z lekarstwem, zupą i zestawem Władcy Pierścieni. Tak zaczęła się nasza historia.
#35
Dwaj przyjaciele z uczelni zebrali się i kupili dla mnie koszulkę ulubionej drużyny piłkarskiej, bo dawno temu nie mogłam sobie na nią pozwolić. Włożyli wysiłek, żeby dowiedzieć się, który model chcę — wzruszyłam się, a potem moja drużyna zdobyła Ligę Mistrzów. Planuję oprawić tę koszulkę.
#36
Spotkałam go na izbie przyjęć — jego tata był chory, a on mimo stresu i długiego oczekiwania był spokojny, serdeczny i bardzo troskliwy wobec ojca. Jego sposób bycia naprawdę mnie ujął.
#37
Kiedy mój ówczesny chłopak chwalił się, że zdradza mnie, on podszedł do mnie na uboczu i opowiedział wszystko, bo „zasługiwałam, żeby wiedzieć”. Kupił mi napój i spokojnie porozmawiał, nie wykorzystując mojej sytuacji — naprawdę mi pomógł.
#38
Byliśmy na randce i starsza pani nie mogła zapłacić za bilet autobusowy. Mój towarzysz wyszedł i za nią zapłacił — najczulsza rzecz, jaką widziałam.
#39
Faceci, którzy przeciwstawiają się innym mężczyznom, gdy ci są bez powodu chamscy czy agresywni — od razu zwracają uwagę w najlepszy sposób.
#40
Mój mąż, będąc studentem, jeździł motocyklem do mnie nawet zimą, kiedy temperatura spadała do -20°C. Mówił, że to nic takiego, ale przyznał potem, że było trudno — ale warto było, żeby mnie zobaczyć.
#41
Przyniósł mi śniegowe lody. W czasie studiów wiedział, że ja rzadko widziałam śnieg, więc przyjechał z składnikami i zrobił dla mnie śniegowe lody na parkingu akademika. Pobraliśmy się i mieliśmy razem 44 lata.
#42
W pracy rozmawialiśmy o traumach. Kiedy jedna z osób wspomniała o pobytach w szpitalu psychiatrycznym, inny mężczyzna odpowiedział: „Wszyscy mamy swoją historię” — bez osądzania, z empatią. Taka postawa naprawdę robi wrażenie.
#43
Sprawił, że poczułam się wysłuchana w grupie nowych ludzi — delikatnie zwrócił uwagę temu, kto mnie przegadał, i dzięki temu mogłam dołączyć do rozmowy. Dzięki niemu nie byłam już taka wycofana.
#44
Po prostu bycie naprawdę troskliwym i uprzejmym człowiekiem bez oczekiwania na cokolwiek w zamian — to wiele mówi o charakterze.
#45
Po burzliwym spotkaniu w pracy napisałam do niego, że byłam przytłoczona. Wsiadł w autobus i przyjechał do mojego biura — to prawie półtorej godziny podróży. Przytulił mnie, zabrał do domu i zaproponował oglądanie zachodu słońca. Taki gest sprawił, że poczułam się naprawdę kochana.
#46
Postarał się zrozumieć, czym jest mizoginia i jak wpływa na kobiety — i potem stawał w obronie kobiet wobec innych mężczyzn.
#47
Przytrzymał mi włosy, kiedy byłam pijana i wymiotowałam.
Na koniec
Która z tych historii wywołała u Ciebie największy uśmiech? Co zrobiła dla Ciebie jakaś bliska osoba, co sprawiło, że wyróżniła się w pozytywny sposób? Jak oceniasz swoją własną dojrzałość emocjonalną — jest coś, nad czym chciałbyś popracować?
Reklama
Inteligencja emocjonalna, życzliwość i wrażliwość są niedoceniane. To cechy, które powinni mieć dojrzali ludzie, ale w praktyce nie występują zbyt często. Kiedy jednak spotykasz kogoś, kto je posiada — natychmiast się wyróżnia.
W uroczej dyskusji na AskReddit kobiety opowiadały o tym, co zrobili mężczyźni, co ich autentycznie zaskoczyło — i to w najlepszy możliwy sposób. Przeczytajcie ich historie i miejcie oczy szeroko otwarte. Same pozytywne wibracje!
#1
Miałam kolegę, który za wszelką cenę dbał o to, by uznanie trafiało tam, gdzie się należało. Jeśli na spotkaniu jakaś osoba (zwykle kobieta) wpadła na pomysł, który został zignorowany, a po chwili ten sam pomysł powtórzył mężczyzna, on natychmiast przypominał wszystkim, że to Jenny mówiła to pierwsza. Zawsze.
#2
Raz byłam z przyjaciółkami na weselu i mieszkaliśmy razem w wielkim Airbnb. Podczas przygotowań jeden z facetów wypożyczył parownicę do ubrań dla narzeczonej, a potem przyszedł od pokoju do pokoju i odświeżył wszystkie sukienki kobiet w grupie, po czym oddał je do każdego pokoju. Powiedział, że narzeczona zapomniała parownicy, on miał w walizce trochę miejsca i postanowił pomóc. Od tamtej pory w naszej paczce parownica to już tradycja — ktoś zawsze pomoże przed weselem.
#3
Kiedy zaczęliśmy się spotykać z mężem, byliśmy na kolacji i lało. Przed wejściem czekał bezdomny szukający schronienia, ludzie się z niego śmiali — a mój ówczesny chłopak zaprosił go, żeby usiadł z nami, złożył zamówienie z menu i zapłacił za kolację. Wiedziałam tego wieczoru, że chcę go poślubić. Bezdomny dał nam potem parę drobiazgów ze swojego wózka — mam je do dziś.
Kilka słów o inteligencji emocjonalnej
Badania i eksperci wskazują, że cechy takie jak życzliwość, otwartość czy inteligencja emocjonalna liczą się bardziej niż wygląd zewnętrzny. Osoby emocjonalnie dojrzałe potrafią oddzielić swoje emocje od tożsamości — wiedzą, że nie są „złe” tylko dlatego, że czasem odczuwają złość. Biorą odpowiedzialność za swoje uczucia, potrafią słuchać innych i przyjmować feedback bez defensywy. Chodzi o pozostawanie spokojnym i opanowanym nawet w trudnych sytuacjach.
#4
Miałam ciężkie życie, pracowałam na długich zmianach i czułam się bardzo samotna. Poznałam go przez aplikację randkową — po serii kiepskich randek wydawał się inny. Na pierwszym spotkaniu przyszedł z torebką, a w środku był mały, wydrukowany w 3D szkielet dinozaura — pamiętał, że powiedziałam, że kocham dinozaury. Zrobiło mi się bardzo wzruszająco. Dziś to mój mąż — jesteśmy razem od siedmiu lat i jesteśmy szczęśliwi.
#5
Zmienił zdanie, gdy przedstawiono mu dowody przeczące jego wcześniejszym przekonaniom. Jeden z najbardziej przemyślanych ludzi, jakich znam — słucha, waży argumenty i nie odrzuca wystąpień innych bez zastanowienia. Nie mogę się doczekać, kiedy go poślubię.
#6
Mój mały brat trzyma w schowku w samochodzie tampony, podpaski i ibuprofen — na wypadek, gdyby kiedyś jakaś dziewczyna ich potrzebowała.
Więcej o dojrzałości emocjonalnej
Osoba z wysoką inteligencją emocjonalną potrafi nazwać emocje i wyrażać je bez krzywdzenia innych. Reguluje swoje reakcje, uczy się na błędach, akceptuje krytykę i rozumie swoje mocne oraz słabe strony. To również empatia, ciekawość świata i gotowość do przyjmowania odpowiedzialności za własne działania.
#7
Mój partner nigdy nie poznał mojego taty, który zmarł kilka lat przed naszym związkiem. Pewnego zimowego poranka obudziłam się i miałam przy łóżku kawę — okazało się, że odśnieżył i posypał solą mój podjazd, bo wiedział, że mój tata zmarł po upadku na oblodzonym podjeździe. Ujął mnie wtedy i powiedział: „Kiedy widzę lód, myślę o twoim tacie. Zadbam, żeby twój podjazd był bezpieczny.” To było niezwykle znaczące.
#8
Dorastałam w domu, gdzie kłótnie były głośne i pełne krzyków. Pierwsza sprzeczka z moim ówczesnym chłopakiem (obecnie mężem) była zupełnie inna — spokojna, empatyczna, bez krzyków. Porozmawialiśmy konstruktywnie i poszliśmy po lody. Po czterech latach on nadal nigdy na mnie nie krzyknął.
#9
Facet, który robi i nie oczekuje oklasków — jeśli coś narobi, sprząta; jeśli jest głodny, gotuje; jeśli coś trzeba naprawić, bierze to na siebie, niezależnie od tego, czy to „męskie” zadanie. Nie spodziewa się pochwał — traktuje to jak zdrowy rozsądek.
Jak ćwiczyć inteligencję emocjonalną
To umiejętność, którą można rozwijać. Warto: mieć empatię, ćwiczyć aktywne słuchanie, przyjmować krytykę, umieć mówić „nie”, brać odpowiedzialność za swoje czyny, uczyć się odpuszczać po błędach, dzielić się uczuciami, rozwiązywać problemy w sposób satysfakcjonujący dla wszystkich, mniej oceniać innych i zastanawiać się, dlaczego robimy to, co robimy.
#10
Kiedyś kolega z pracy zamówił dla mnie kwiaty z firmy na wydarzenie i poprosił florystę, żeby upewnił się, że będą bezpieczne dla kota — pamiętał, że mam zwierzaka i to wystarczyło, żeby mnie naprawdę wzruszyć.
#11
Kiedy miałam 17 lat i poszłam z fałszywym dowodem do klubu, zainteresował się mną starszy mężczyzna. Kiedy na chwilę odszedł, podszedł do mnie nieznajomy i powiedział: „Wyglądasz na za młodą na to miejsce. Ten facet nie jest dobrym człowiekiem. Jeśli chcesz, zadzwonię po taksówkę.” Gdy tamten wrócił i stał się nachalny, tamten nieznajomy pomógł mi wrócić do bezpieczeństwa. Nigdy nie zapomnę jego gestu.
#12
Zauważył, co lubię, i trzymał te rzeczy w swoim domu — napój, przekąska, film czy gra. Za każdym razem, kiedy go odwiedzam, czuję się jakbym trafiała do małego, magicznego zapasu rzeczy, które lubię.
#13
Spotykaliśmy się na odległość, gdy zdiagnozowano u mnie raka krwi w zaawansowanym stadium — rzucił wszystko i przyjechał, by mnie wspierać przez cały okres leczenia. Jesteśmy teraz małżeństwem, a ja jestem w remisji od trzech lat. Nie wiedziałam, że tak wielu mężczyzn opuszcza partnerki w kryzysie zdrowotnym — on został przy mnie.
#14
Pierwszego dnia w moim mieszkaniu, kiedy mój ówczesny chłopak opowiadał historię, potrzymałam bezmyślnie ogon mojego kota przy jego ustach jak mikrofon. Przerwał, stuknął lekko w ogon, jakby „testował” mikrofon, i kontynuował opowieść mówiąc do ogona. Wtedy wiedziałam, że to jest ten człowiek.
#15
Zadzwoniłam, że spóźnię się do niego, bo zapomniałam parasola i mocno padało. Nagle pojawił się z parasolem — poczułam się jak w komedii romantycznej.
#16
Spokojna reakcja na czyjąś agresję. W sytuacjach, które mogły przerodzić się w niepotrzebny konflikt, umiejętność kogoś, kto nie daje się sprowokować i deeskaluje sytuację, jest bezcenna.
#17
Prosi o zgodę, zanim mnie dotknie. Doceniam to — nienawidzę, że wiele osób traktuje to jak coś niezręcznego.
#18
Poślubiłam go, bo jest jedynym mężczyzną, którego znam, który naprawdę umie przeprosić — nie w stylu „przykro mi, że się tak czujesz”, tylko szczerze. Dzięki temu potrafimy rozwiązywać problemy razem, bez podnoszenia ego.
#19
Stanął w mojej obronie wobec okrutnych rodziców, kiedy nikt inny tego nie robił.
#20
W ostatnim semestrze budził się o 7:30, żeby zjeść ze mną śniadanie w stołówce — nie miał zajęć do 10, a nawet nie jadał śniadań. Nie byliśmy jeszcze parą, a on po prostu przychodził, żeby być ze mną.
#21
Powiedziałam mu, że coś, co zrobił, mnie zraniło. Przyjął to dojrzale, przeprosił i wyraźnie żałował — nie dramatyzował, nie robił scen. Już tego nie powtórzył i był wdzięczny, że mu to powiedziałam, bo dzięki temu stał się lepszym człowiekiem.
#22
Sam poruszył temat męskich metod antykoncepcji i uważał, że to niesprawiedliwe, że istnieje pigułka dla kobiet, a nie dla mężczyzn — i że kwestie finansowe są też nierówne. To pokazało, że myśli o równym podziale odpowiedzialności.
#23
Mój były i ja zatrzymaliśmy się przy zatłoczonym skrzyżowaniu, gdzie ciężarówka zepsuła się na środku. Bez wahania mój partner wysiadł i pomógł pchającemu — nikt inny nie wyszedł z samochodu. Zauważał też bezdomnego z psem przy jego miejscu pracy i martwił się, gdy ten przestał się pojawiać.
#24
Kiedy próbuje pomóc osobie, którą inni ignorują. Kiedy widzę, że mój partner ustępuje miejsca starszej pani w metrze — czuję, że trafiłam na kogoś wyjątkowego.
#25
Kiedyśmy zaczęli się spotykać, zauważył, że w wynajmowanym przeze mnie domu nie ma czujników tlenku węgla. Powiedział, że przywiezie i zainstaluje — i tydzień później zrobił to bez fanfar. To nie tylko dbałość o bezpieczeństwo, ale też to, że powiedział, że coś zrobi, i faktycznie dotrzymał słowa. Później planował naszą przyszłość z uwzględnieniem mnie — to było niezwykle przemyślane i wzruszające. Dziś mamy dom z „męską jaskinią” dla niego i biblioteką dla mnie.
#26
Gdy ktoś jest bardzo miły dla zwierząt, wiele to mówi o jego charakterze — nawet jeśli dopiero się poznajecie.
#27
Po paru tygodniach randkowania mój przyszły mąż przyszedł z notesem, bo wspomniałam, że lubię pisać. To był prosty, przemyślany gest — słuchał mnie, pamiętał i zrobił coś bez oczekiwania, że będę robić z tego wielką scenę. 20 lat później nadal tak jest.
#28
Facet podszedł do mnie w kawiarni i próbował mnie poderwać. Grzecznie odmówiłam. Odszedł z uśmiechem mówiąc: „W porządku, miłego wieczoru.” Nie obrażał mnie, nie robił sceny. Byłam tak zaskoczona, że poprosiłam go o numer — nie zaiskrzyło, ale potem polecałam go znajomym. Taka uprzejmość naprawdę robi różnicę.
#29
Mój mąż zawsze robił to, co obiecał: dzwonił, kiedy mówił, przychodził na umówione spotkania. Można było na niego polegać — co w moich wcześniejszych związkach było rzadkością. Jesteśmy razem prawie 33 lata i nadal jest taki sam.
#30
Moją żonę wzruszyło, że zapłaciłem 91 dolarów za ratunkowe leczenie weterynaryjne jej kota, kiedy oboje byliśmy spłukani — inaczej kot by umarł. To było w 1984 roku, jesteśmy małżeństwem niemal 39 lat.
#31
Poprosiłam go tylko, by nie używał pewnych słów w mojej obecności (obraźliwych określeń). Powiedział „okej” i nigdy więcej ich nie używał — nie argumentował, nie wyśmiewał mojej wrażliwości. Po prostu uszanował moją prośbę.
#32
Nasza pierwsza poważna niezgoda polegała na tym, że wspólnie rozwiązaliśmy problem zamiast atakować siebie nawzajem. To była pierwsza „kłótnia”, podczas której nie czułam się osaczona ani wystraszona — on słuchał, walidował moje emocje i razem szukaliśmy rozwiązań. To otworzyło mnie na bycie sobą.
#33
Za każdym razem, gdy wchodzimy do miejsca, gdzie był wcześniej, pracownicy witają go z uśmiechem — to samo w sklepach czy na stacji benzynowej. Ma w sobie coś, co sprawia, że ludzie go pamiętają.
#34
Odwołałam randkę, bo źle się czułam — a on przyjechał pół godziny później z lekarstwem, zupą i zestawem Władcy Pierścieni. Tak zaczęła się nasza historia.
#35
Dwaj przyjaciele z uczelni zebrali się i kupili dla mnie koszulkę ulubionej drużyny piłkarskiej, bo dawno temu nie mogłam sobie na nią pozwolić. Włożyli wysiłek, żeby dowiedzieć się, który model chcę — wzruszyłam się, a potem moja drużyna zdobyła Ligę Mistrzów. Planuję oprawić tę koszulkę.
#36
Spotkałam go na izbie przyjęć — jego tata był chory, a on mimo stresu i długiego oczekiwania był spokojny, serdeczny i bardzo troskliwy wobec ojca. Jego sposób bycia naprawdę mnie ujął.
#37
Kiedy mój ówczesny chłopak chwalił się, że zdradza mnie, on podszedł do mnie na uboczu i opowiedział wszystko, bo „zasługiwałam, żeby wiedzieć”. Kupił mi napój i spokojnie porozmawiał, nie wykorzystując mojej sytuacji — naprawdę mi pomógł.
#38
Byliśmy na randce i starsza pani nie mogła zapłacić za bilet autobusowy. Mój towarzysz wyszedł i za nią zapłacił — najczulsza rzecz, jaką widziałam.
#39
Faceci, którzy przeciwstawiają się innym mężczyznom, gdy ci są bez powodu chamscy czy agresywni — od razu zwracają uwagę w najlepszy sposób.
#40
Mój mąż, będąc studentem, jeździł motocyklem do mnie nawet zimą, kiedy temperatura spadała do -20°C. Mówił, że to nic takiego, ale przyznał potem, że było trudno — ale warto było, żeby mnie zobaczyć.
#41
Przyniósł mi śniegowe lody. W czasie studiów wiedział, że ja rzadko widziałam śnieg, więc przyjechał z składnikami i zrobił dla mnie śniegowe lody na parkingu akademika. Pobraliśmy się i mieliśmy razem 44 lata.
#42
W pracy rozmawialiśmy o traumach. Kiedy jedna z osób wspomniała o pobytach w szpitalu psychiatrycznym, inny mężczyzna odpowiedział: „Wszyscy mamy swoją historię” — bez osądzania, z empatią. Taka postawa naprawdę robi wrażenie.
#43
Sprawił, że poczułam się wysłuchana w grupie nowych ludzi — delikatnie zwrócił uwagę temu, kto mnie przegadał, i dzięki temu mogłam dołączyć do rozmowy. Dzięki niemu nie byłam już taka wycofana.
#44
Po prostu bycie naprawdę troskliwym i uprzejmym człowiekiem bez oczekiwania na cokolwiek w zamian — to wiele mówi o charakterze.
#45
Po burzliwym spotkaniu w pracy napisałam do niego, że byłam przytłoczona. Wsiadł w autobus i przyjechał do mojego biura — to prawie półtorej godziny podróży. Przytulił mnie, zabrał do domu i zaproponował oglądanie zachodu słońca. Taki gest sprawił, że poczułam się naprawdę kochana.
#46
Postarał się zrozumieć, czym jest mizoginia i jak wpływa na kobiety — i potem stawał w obronie kobiet wobec innych mężczyzn.
#47
Przytrzymał mi włosy, kiedy byłam pijana i wymiotowałam.
Na koniec
Która z tych historii wywołała u Ciebie największy uśmiech? Co zrobiła dla Ciebie jakaś bliska osoba, co sprawiło, że wyróżniła się w pozytywny sposób? Jak oceniasz swoją własną dojrzałość emocjonalną — jest coś, nad czym chciałbyś popracować?
Polub nas →
