Para z dzieciństwa spotkała się ponownie po 85 latach dzięki zdjęciu szkolnemu!

Z pierwotnych 32 dzieci na zdjęciu z 1936 roku pozostało tylko troje. Dwoje z nich, które kiedyś wspólnie spacerowały rano, spotkało się ponownie po 85 latach. Wydaje się, że to coś więcej niż zbieg okoliczności. Jak pięknie ujął to pewien mężczyzna — wydaje się, że to przeznaczenie. Historia ta stała się od tego czasu viralem, trafiając do ludzi na całym świecie, których pociąga magia dziecięcych więzi i nieprzemijająca moc wspomnień.

Historia Jima i Betty zaczęła się w latach 30. XX wieku, kiedy byli zaledwie dwójką dzieci mieszkających po drugiej stronie ulicy.

Pukali do drzwi każdego ranka, aby wspólnie iść do szkoły. Jak wspominał Jim: „Naprzeciwko był sklep piekarniczy, a za nim mieszkała Betty. Chodziliśmy razem do szkoły, bawiliśmy się razem — robiliśmy wszystko”.

Ale w 1939 roku rodzina Jima przeprowadziła się, a przyjaciele z dzieciństwa stracili kontakt. Później Jim został powołany do wojska, poznał swoją przyszłą żonę i ostatecznie osiedlił się w Rayne w hrabstwie Essex. Betty pozostała w Eyemouth do około 1950 roku, a następnie poślubiła Alfreda „Ivora” Davidsona i przeprowadziła się do North Yorkshire, gdzie mieszka do dziś.

Syn Jima, Alistair Dougal, zainspirowany ciekawością wczesnego życia ojca, natknął się na zdjęcie klasowe z 1936 roku.

Na czarno-białym zdjęciu było 32 dzieci, w tym mały Jim i Betty. Alistair postanowił odtworzyć życie każdego dziecka na zdjęciu. „Opisanie tego jako magicznego momentu byłoby wielkim niedopowiedzeniem!” – powiedział później o wyniku.

Poszukiwania ujawniły historię obejmującą cały świat. Byli koledzy z klasy rozproszyli się po całym świecie – od Australii po Kanadę i Nową Zelandię – ale większość z nich niestety zmarła. Tylko troje nadal żyło: Jim, Margaret MacCauley (z domu Duggie) i Betty.

Zdeterminowany, by znaleźć ostatnich żyjących kolegów z klasy, Alistair udał się do grupy Eyemouth Past na Facebooku. W poście udostępnił zdjęcie i zapytał, czy ktoś może pomóc zidentyfikować Betty. Siostrzenica Betty, Maureen Stevenson, odpowiedziała w ciągu godziny. „To moja ciotka Betty!” – napisała. „Tak, żyje, ma się dobrze i jest w North Yorkshire”.

Alistair napisał do Betty, a ona szybko odpowiedziała telefonicznie. Podczas rozmowy Betty podzieliła się kolejnym cennym zdjęciem — migawką przedstawiającą ją, Jima i jej siostrę Elmę zrobioną w ogrodzie około 1936 roku. „Oboje trzymają się za ramiona.” — powiedział Alistair. „Mój ojciec był całkowicie przytłoczony”.

Jim i Betty, oboje teraz w wieku 96 lat, w końcu spotkali się ponownie w North Yorkshire.

Towarzyszył im Alistair, a spotkanie było pełne emocji, radości i — jak powiedziała Betty — „cudowne”. „Myślę, że był dość nieśmiały, Jim, ale byliśmy dobrymi przyjaciółmi!” — wspominała Betty.

Odtworzyli stare zdjęcie z ogrodu z ciepłymi uśmiechami i ramionami obejmującymi się nawzajem. „To było coś do zobaczenia!” — powiedział Alistair. „Wyglądali tak szczęśliwie i swobodnie razem, jak kiedyś”.

Wzruszające spotkanie oznaczało zamknięcie kręgu o szerokości prawie dziewięciu dekad. Jak powiedział Jim: „To niesamowite, że ona jest ostatnią żyjącą, tak samo jak ja. To po prostu niesamowite, naprawdę”.